Olmaz mı Aceb Bir Gece Cânâne Sarılmak
Âşık Ömer bir gece sevgiliye sarılmanın mümkün olup olmadığını sorar. Gönlü zülfün zincirine düşen Mecnun gibidir; can vermeye hazır olsa da asıl istediği el ele, kol kola ve yan yana yakınlıktır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Olmaz mı aceb bir gece sarılmak
Cân câne vü gömlek dahi sarılmak
1Acaba bir gece sevgiliye sarılmak mümkün olmaz mı;
2can cana, gömlek bile yabana sarılsa?
- 2
Dil zülfüne dolaştı dedim nâz ile dedi
Aceb mi ya olan organe sarılmak
1Gönlüm saçına dolaştı deyince nazla şöyle dedi:
2Canbaz olanın “organe” sarılması şaşılacak şey mi?
Sevgili, gönlün zülfe takılmasını cambaz benzetmesiyle karşılar. Basılı “organe” yüzeyi anlamca kesinleştirilmez; görünen cevap tehlikeli işe girenin bir araca sarılmasını doğal sayar.
- 3
ser-i zülfüne düştü dil-i
Lûtfeyle ki lâzımdır o dîvâne sarılmak
1Mecnun gönül saçının zincirine düştü;
2lütfet, o deliye sarılmak gerekir.
Zülüf gerçek zincir gibi Mecnun gönlü bağlar. Şair sevgiliden esire ceza değil lütuf ister; sarılma, deliliği iyileştirmese de tutsaklığın merhametli karşılığı olur.
- 4
Canlar veririz yârdan ister dileriz biz
El ele alup kol kola yan yane sarılmak
1Canlarımızı veririz; sevgiliden istediğimiz şudur:
2el ele tutuşup, kol kola, yan yana sarılmak.
Can verme iddiasının karşısında talep son derece somut ve karşılıklıdır. El, kol ve yan yana dizisi yakınlığı aşama aşama kurar; aşkın ödülü iktidar değil temas olur.
- 5
Bin cân değer ey Âşık Ömer belki katımda
Doğrusu kumaş bir câne sarılmak
1Ey Âşık Ömer, benim katımda bin can değer;
2doğrusu kumaş giysili bir sevgiliye sarılmak.
Mahlas beyti sarılmanın değerini bin canla ölçer. Kumaş giysi sevgilinin bedensel varlığını somutlaştırır; hayalî kavuşma günlük bir dokunma ayrıntısıyla canlı hâle gelir.
Metnin kaynağı
Âşık Ömer kimliği görünür mahlas, Ergun dizisi ve TEİS otoritesiyle sınırlıdır.
Atıf kanıtını aç ↗Ergun 1936, No. 185; tarama s. 189–190; 5 birim/10 dize. Kayıt kaynakta “Olmaz mı aceb bir gece cânâne sarılmak” ile başlar, “Doğrusu kumaş câmeli bir câne sarılmak” ile biter; hemen ardından gelen kayıt “Pek nâzik olur her gece cânâne sarılmak” dizesiyle açılır. Dizeler kaynağından korundu. Sessiz kaynak düzeltmesi yapılmadı. Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryasınca hazırlandı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Pâyitaht içinde mislin bulunmazÂşık Ömer · Koşma→
Soru gece kavuşmasının ihtimalini yoklar. Canların birbirine, gömleğin dış yana sarılması beden ve ruh yakınlığını katmanlandırır; giysi bile bu birleşmenin dışında kalmaz.