Ölüme Yakın

Kış akşamında hasta odasından görülen karanlık deniz ve kuşlarla başlayan şiir, geçmiş sevdaları ve dünya hırslarını ölüm karşısında sorgulayan karanlık bir iç konuşmaya dönüşür.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Akşamüstüne doğru, kış vakti;

   Bir hasta odasının penceresinde;

   Yalnız bende değil yalnızlık hâli;

   Deniz de karanlık, gökyüzü de;

   Bir acaip, kuşların hâli.

   Bakma fakirmişim, kimsesizmişim;

   — Akşamüstüne doğru, kış vakti —

   Benim de sevdalar geçti başımdan.

   Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış;

   Zamanla anlıyor insan dünyayı.

   Ölürüz diye üzülüyoruz?

   Ne ettik, ne gördük şu fâni dünyada

   Kötülükten gayri?

   Ölünce kirlerimizden temizlenir,

   Ölünce biz de iyi adam oluruz;

   Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,

   Hepsini unuturuz.

   1Akşamüstüne doğru, kış vakti;

   2Bir hasta odasının penceresinde;

   3Yalnız bende değil yalnızlık hâli;

   4Deniz de karanlık, gökyüzü de;

   5Bir acaip, kuşların hâli.

   6Bakma fakirmişim, kimsesizmişim;

   7— Akşamüstüne doğru, kış vakti —

   8Benim de sevdalar geçti başımdan.

   9Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış;

   10Zamanla anlıyor insan dünyayı.

   11Ölürüz diye üzülüyoruz?

   12Ne yaptık, ne gördük şu geçici dünyada

   13Kötülükten başka?

   14Ölünce kirlerimizden arınılır,

   15Ölünce biz de iyi adam oluruz;

   16Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,

   17Hepsini unuturuz.

   Hasta odası, deniz, gökyüzü ve kuşların hâli aynı yalnızlık tonunda birleşir. Anlatıcı yoksulluk ve kimsesizlik görüntüsünün ardından kendi sevdalarını hatırlar; şöhret, kadın ve para hırsını geçici dünya lekeleri gibi sıralar. Ölüm dili şiirsel ve felsefîdir; klinik tanı, sağlık öğüdü veya ölümü özendiren bir talimat değildir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle