Oluruz Nefsüñ Elinden Âciz

Nefis karşısındaki aczi başkasına açmadığını söyleyen kıta, Tanrı'nın kerem ve lütfu hazırken başka kapılara muhtaç olmanın nedenini sorgular.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Oluruz nefsüñ elinden Ǿāciz

   Dimezüz kimseye ammā āciz

   1Nefsin elinden aciz kalırız;

   2ama kimseye “aciziz” demeyiz.

   İlk beyit aczi iki kez söyler ama yönünü değiştirir: kişi nefsine karşı güçsüzlüğünü kabul ederken bunu insanlara yakınma sözüne çevirmemeye çalışır. İç mücadele ile dışarıya bağımlılık birbirinden ayrılır.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Kerem ü lûŧf-ı Ħudā ĥāżır iken

   Ya neden ġayrilere muĥtācuz

   1Tanrı'nın kerem ve lütfu hazırken

   2öyleyse neden başkalarına muhtacız?

   İkinci beyit cevap vermek yerine bir tutarsızlığı soru hâline getirir. Tanrısal kerem ve lütuf ‘hazır’ ise başka kapılara muhtaçlık niçindir? Şiir, tevekkülü bu karşılaştırmanın açık bıraktığı vicdan sorusuyla kurar.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle