DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Âşık Ömer/On İki Güzele Gönlüm Tutkun
Gazel · 17. yüzyıl

On İki Güzele Gönlüm Tutkun

Şiir on iki güzelin adını ve niteliğini bir katalog gibi sıralayacağını bildirir. Ahmed, Yusuf ve Mahmud güzellik tahtı, hayranlık ve süslenmeyle; Hüseyin, Hasan, Bekir, Ali, Ömer ve Osman göz, gül, yasemin ve sevgi imgeleriyle anılır. İsmail ve İbrahim’den sonra mahlaslı söyleyen, Mustafa’nın buyruğuna gönülden bağlı sadık bir kul olduğunu açıklar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    On iki mahbûba gönlüm mübtelâdır sevdiğim

    Tâzelikte her biri sâhib likadır sevdiğim

    1Gönlüm on iki güzele tutulmuştur, sevgilim;

    2Gençlik çağında her biri güzel yüz sahibidir.

    On iki güzel sayısı şiirin başında açık bir katalog vaadi kurar; her birinin genç ve güzel yüzlü oluşu ortak niteliktir. Sayı, sonraki özel adları rastgele övgüler olmaktan çıkarıp önceden belirlenmiş bir dizinin parçaları yapar.

  2. 2

    Bunları ismiyle resmiyle beyân etsem gerek

    Dinle gel bir kez bu bir ibretnümâdır sevdiğim

    1Bunları adları ve görünümleriyle açıklamam gerekir;

    2Gel bir kez dinle, bu ibret gösteren bir anlatıdır.

    Adla birlikte resmi de söyleme sözü, yalnız isim listesinin değil görünüş ve karakter betimlerinin de geleceğini bildirir. İbretnüma sıfatı dinleyiciyi bu güzellik geçidini dikkatle izlemeye çağıran anlatıcı işaretidir.

  3. 3

    Tahtıgâh-ı hüsne gayri Ahmed’im etti cülûs

    Yûsuf’umdan eylediler ehl-i diller

    1Benim Ahmed’im güzellik tahtına herkesten ayrı oturdu;

    2Gönül ehli olanlar Yusuf’umun elini öptüler.

    Ahmed’in güzellik tahtına çıkması hükümdarlık imgesiyle üstünlüğünü kurar; Yusuf’un elinin öpülmesi ise kıssadaki eşsiz güzelliğe gönderme yapar. İki ad, salt sayılmak yerine farklı saygı biçimleriyle belirginleşir.

  4. 4

    Mahmud’um etmiş müzeyyen kendisin

    Bir keremkânı güzel ehl-i vefâdır sevdiğim

    1Mahmud’um kendisini gelin gibi süslemiş;

    2Cömertlik kaynağı, güzel ve vefalıdır, sevgilim.

    Mahmud’un gelin gibi süslenmesi görsel zarafeti öne çıkarır; ikinci dize dış görünüşe cömertlik ve vefa ekler. Böylece katalogdaki bu kişi yalnız güzel değil davranışı güven veren bir sevgili olarak ayrılır.

  5. 5

    İzzet-i ayn-i cihân olmuş Hüseyn ile Hasen

    Bekir’in güldür yanağı hub Ali’nin yâsemen

    1Hüseyin ile Hasan dünyanın gözünün değeri olmuştur;

    2Bekir’in yanağı güldür, güzel Ali’nin yanağı yasemendir.

    Hüseyin ile Hasan dünyanın gözü kadar değerli sayılırken Bekir ve Ali çiçek renkleriyle betimlenir. Gül ve yasemin benzetmeleri adları somut yüz güzelliğine bağlar; aynı birimde dört kişi ayrı imgeler kazanır.

  6. 6

    Ömer’i sevdim mahabbet eyleyüp Osmân’a ben

    Ol sebebden yoluna canlar fedâdır sevdiğim

    1Ömer’i sevdim, Osman’a da sevgi besledim;

    2Bu yüzden yollarına canlar feda edilir, sevgilim.

    Ömer ve Osman adları doğrudan sevgi fiiliyle anılır; ardından can verme söyleyişi çoğul bir bağlılık derecesi kurar. Buradaki Ömer katalogdaki kişi adıdır, mahlaslı konuşan ise son birimde ayrıca kendisini gösterecektir.

  7. 7

    Düştü dil İsmâil’in -i mercânına

    Yok kusûr İbrahim’in bu tarz ile etvârına

    1Gönül, İsmail’in mercan renkli lal dudağına düştü;

    2İbrahim’in bu tavır ve edasında hiçbir kusur yoktur.

    İsmail’in dudağı mercana benzetilerek gönlü kendine çeker; İbrahim ise kusursuz tarz ve tavrıyla övülür. Birinci dize bedensel bir ayrıntıya, ikincisi davranış bütününe yaslanarak iki farklı güzellik ölçüsü sunar.

  8. 8

    Bu Ömer’in cân ü dilden râm olam fermânına

    bendesiyim Mustafâ’dır sevdiğim

    1Bu Ömer olarak buyruğuna canıgönülden bağlanayım;

    2Sadıkça kuluyum; o Mustafa’dır, sevgilim.

    Mahlaslı Ömer, Mustafa’nın emrine canıgönülden uyacağını ve onun sadık kulu olduğunu bildirir. Kapanış, on iki kişilik diziyi yalnız seyredilen güzeller toplamı olmaktan çıkarıp Mustafa’ya yönelen açık sadakat beyanıyla sonuçlandırır.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Ergun 1936 basılı No. 404 gövdesindeki görünür Ömer veya Âşık Ömer mahlası ve farklı bir okuyucunun kaynakla birebir karşılaştırmasıyla doğrulandı.

Atıf kanıtını aç ↗

Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri, Sadeddin Nüzhet Ergun, 1936; basılı No. 404, PDF 319–320; 8 beyit/16 dize. 0 kaynak aparat notu kayıt altındadır; tarama yeniden dağıtılmaz.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirPadişahım, Aşka Düştüm
Pâdişâhım aşka düştüm hasretinle el’aman
Âşık Ömer · Şiir

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

mahbûb

Sevilen güzel.

sâhib-i likâ

Güzel yüz sahibi.

ibretnümâ

İbret gösteren.

tahtıgâh-ı hüsn

Güzellik tahtı.

destbûs

El öpme.

misl-i arûs

Gelin gibi.

lâ’l-i leb

Yakut renkli dudak.

sâdıkane

Sadık bir biçimde.