Bana
Gazel aşkı bir devlet düzeni gibi kurar: şair kendini aşkın padişahı ilan eder, gönlünü defter ve divan sayar. Ortadaki beyitlerde saz, öpücük pazarlığı ve öldüren bakış ile dirilten dudak sıralanır; son beyitte “bana” redifi el değiştirir ve sözü dilber alır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Pâdişâh-ı 'aşkam u dil defter u bana
Derd u sözlerin yazdum yeter 'unvân bana
1Aşkın padişahıyım; gönül bana defter ve divandır
2Dert ve mihnet sözlerini yazdım; unvan olarak bana bu yeter
- 2
İnlerem tanbûr-veş bagrum delindi ney gibi
-i gamda mesken oldı -i hicran bana
1Tanbur gibi inlerim; bağrım ney gibi delindi
2Gam meclisinde ayrılık köşesi bana mesken oldu
İki saz iki ayrı yarayı anlatır: tanbur gerilmiş telinden inler, ney gövdesi delik olduğu için ses verir. “Bezm-i gam” içki meclisinin tersyüz edilmişidir; oturulan yer de meclisin ortası değil köşesidir.
- 3
Buseye bir cân nedür bin cân virürdüm cân ile
Yarım ağız buse ikrar eylese yârum bana
1Bir öpücüğe bir can nedir ki, canımla birlikte bin can verirdim
2Yârim bana yarım ağız bir öpücük söz verse
Beyit bir pazarlık: verilen yükselirken (bir cân → bin cân) istenen küçülür — buse değil yarım ağız buse, o da verilmiş değil yalnız vaat edilmiş. “İkrar eylemek” şeriat dilinde kabul ve itiraf demektir; alışveriş kâtip diliyle yazılmış.
- 4
Öldürür gerçi ki gamzen 'âşıka virmez amân
Leblerün her lahza virür cân bana
1Gerçi gamzen öldürür, âşığa aman vermez
2Dudakların İsa nefesli; her an bana can verir
Aynı yüzde iki zıt güç: gamze öldürür, leb diriltir. Îsî-nefes, Hz. İsa'nın ölüyü dirilten nefesine gönderme yapan sabit bir mazmundur. Beyit böylece bir döngü kurar — âşık bir kez ölüp bitmez, sürekli öldürülüp sürekli diriltilir; “her lahza” bu döngünün hızını verir.
- 5
Yanayum veş şem'-i cemâli nûrına
Şem'-i hüsne çün Muhibbi didi dilber yan bana
1Pervane gibi yanayım güzellik mumunun nuruna
2Madem dilber güzellik mumuna “Muhibbî bana yan” dedi
Mahlas beytinde redif konuşanı değiştiriyor: dört beyit boyunca şairin ağzındaki “bana”, burada dilberin ağzına geçer. “Yan bana” iki türlü okunur — hem “benim için yan” hem “benim tarafıma dön”. Pervanenin muma yönelişi de zaten bu iki hareketin aynı anda olmasıdır.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 142024 numaralı sürüm esas alındı; on satırın onu da şiire ait, başlık metne alınmadı. Kaynaktaki tek pürüz üçüncü beyitte: gazelin kafiyesi -ân iken bu beytin kafiye kelimesi “yârum” ve düzene uymuyor; dize eksiksiz olduğu, vezne oturduğu ve anlamı kapalı olmadığı için kaynaktaki hâliyle bırakıldı, düzeltilmedi.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Matlaın üç kelimesi de çift anlamlı: “divan” hem şiir mecmuası hem devlet meclisi, “defter” hem şiir defteri hem maliye kütüğü, “unvan” hem şiir başlığı hem hükümdarlık lakabı. Tahtta oturan biri için bu sözlük klişe değil, kendi hayatının kelimeleridir.