Parıltı

İki ruh arasından ateş gibi akan bir ırmağı aşkın kendisiyle özdeşleştiren, ilk ve son dizeyi neredeyse aynı tutarak kaçışı çevreleyen sekiz dizelik şiir.

1. 1

   Âteş gibi bir nehr akıyordu

   Rûhumla o rûhun arasından,

   Bahsetti derinden ona hâlim

   Aşkın bu unulmaz yarasından.

   Günümüz Türkçesi +

   1Ateş gibi bir ırmak akıyordu

   2ruhumla onun ruhu arasından;

   3hâlim ona derinden söz etti

   4aşkın bu iyileşmez yarasından.

   Dörtlük yorumu +

   Konuşan şair değil hâli; söz yerine ateşten bir ırmak taşıyor haberi. İki ruh arasındaki bu akış onları birleştirmiyor, tam tersine yanan bir sınır çiziyor.

2. 2

   Vurdukça bu nehrin ona aksi,

   Kaçtım o bakıştan, o dudaktan;

   Baktım ona sessizce uzaktan,

   Vurdukça bu aşkın ona aksi

   Günümüz Türkçesi +

   1Bu ırmağın yansıması ona vurdukça

   2o bakıştan, o dudaktan kaçtım;

   3ona sessizce uzaktan baktım,

   4bu aşkın yansıması ona vurdukça

   Dörtlük yorumu +

   Aynı dize başta ve sonda yer değiştiriyor: nehir aşka dönüşüyor. Yaklaşmanın karşılığı kaçmak olunca, parıltı sevgiliyi aydınlatmak yerine âşığı geri püskürtüyor.