Berâ-yı Nahîfî Efendi
İrfan ehlinin önderlerinden Nahîfî Efendi'nin ölümü, her lütfa erişmesi ve cennete ulaşması için edilen 1151 tarih duasıyla anılır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
-yı ehl-i Ǿirfāndan yine
Terk-i dünyā eyledi her lûŧfa ol nāil ola
1İrfan ehlinin önderlerinden biri daha, yazık ve eyvah,
2dünyayı terk etti; her lütfa erişsin.
- 2
Bir duǾā-gūyı Nažįrā çıkdı tārįħin didi
Lûŧf-ile yā Rab Naĥįfį Cennete vāśıl ola
1Ey Nazîr, bir duacısı çıkıp tarihini söyledi:
2Ey Tanrı, Nahîfî lütfunla cennete ulaşsın.
Tarihi söyleyen kişi kendini bir unvanla değil bir işle tanımlar: ‘duâ-gûy’, yani dua eden. Bu seçim son dizeyi de belirler; hesabın çıktısı bir sayı olarak değil, Nahîfî'nin cennete ulaşması için edilen bir yakarış olarak yazılır. Nazîr'e sesleniş ise sözü aktaranla söyleyeni birbirinden ayırır.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e8807444-8be2-473b-8401-17fe7c7cc29b:tarih35-pdf998; Târihler no.35, basılı 953/gerçek PDF 998, basılı yıl 1151; ayrı numaralı tam kayıt. Tarihsel atıf başlık/metin dışına genişletilmedi. CC BY profile-adjacent, PDF içine gömülü değil.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Pįşvā-yı fāżılān-ı Edrine gitdi ĥayfNazîr İbrahim · Tarih Manzumesi→
Beytin ağırlığı ‘yine’ sözcüğündedir: bu ölüm tek başına bir kayıp değil, irfan topluluğunda tekrarlanan bir eksilmenin yenisidir. İki ünlem üst üste gelir, sonra cümle bir anda yön değiştirir; yakınmanın hemen arkasından ölen kişi için ‘her lütfa erişsin’ dileği söylenir.