Târîh-i Mîrzâ-zâde Ahmed Efendi
Râsim'in kendi kalemine söz vererek Neylî Efendi için dua ve ölüm tarihini bir araya getirdiği tek beyit, şairi, konuşan kalemi ve rahmet dilenen kişiyi ayrı öznelere dönüştürür.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Râsimâ idüp hâmem didi târîhini
ola -ile Neylî Efendi rahmete
1Ey Râsim, dua ederek kalemim onun tarihini söyledi;
2Neylî Efendi adaletle rahmete erişsin.
❦
Kavram sözlüğü (6) ↓Kaynak
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.8c2d8694-1cea-4c15-8f4a-330635b74145:t87-pdf185. Ana açık edisyon T87'i basılı s.172–173/PDF 185'de tam gövde, basılı kalıp adı ve T88/PDF 186 sınırıyla verir. T87 başlığı İ tanığında yoktur; ana edisyon başlığı korunmuş ve gövdedeki Neylî Efendi adı ayrı kaydedilmiştir. AVESIS CC BY bağlantısı dosya ekine komşudur; PDF içinde gömülü lisans yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Okumaya devam edin
Sırada ne var?
Sanma lebinde serd-i hevâdan o şerhalarEğrikapılı Mehmed Râsim · Müfred→
Şair ilk dizede kendisine Râsimâ diye seslenir ve tarih sözünü kalemine söyletir; böylece dua eden şair ile konuşan hâme aynı sahnede fakat ayrı işlevlerde görünür. İkinci dizede rahmete erişmesi dilenen kişi Neylî Efendi'dir. Kaynak başlığı Mîrzâ-zâde Ahmed Efendi adını taşır; şiir gövdesindeki Neylî adı sessizce başka kimliğe çevrilmez.