Rûz u Şeb Âh Eylemekden Çâk Çâk Oldum

Âşık, gece gündüz süren feryadını ve aşk ateşindeki tükenişini yinelenen ‘yeter’ sözüyle durdurmaya çalışır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Rūz ü şeb āh eylemekden çāk çāk oldum yeter

   Ġayrı inśāf it ā žālim ben helāk oldum yeter

   1Gece gündüz ah etmekten parça parça oldum, yeter.

   2Artık insaf et ey zalim; mahvoldum, yeter.

   İlk beyitte her iki dizeyi kapatan “yeter”, yalnız kafiye değil dayanma sınırını bildiren kesik bir haykırıştır. “Çâk çâk” parçalanmış giysiyi ve bedeni, “helâk” ise bu yıpranmanın ölüm eşiğine vardığını büyütür.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   El-amān Fāżıl o şūħa söyle raĥm itsün baña

   Āteş-i Ǿaşķıyla yandım sūz-nāk oldum yeter

   1Yetiş Fâzıl, o güzele söyle de bana acısın;

   2aşk ateşiyle yandım, yanıklarla doluyum, yeter.

   İkinci beyitte konuşucu kendi mahlasına seslenerek Fâzıl'ı güzele haber götüren aracı gibi ayırır; bu, benliğin acı çeken ve söz söyleyen iki role bölünmesidir. Ateş, “sûz-nâk” sözüyle soyut aşktan bedende iz bırakan yanığa dönüşür.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle