Şafakta

Aşkın şafağından geri dönmekle gece ülkelerine gitmek arasında kalan, sonunda kavuşmayı aydınlıktan değil karanlığın uzattığı elden bekleyen sekiz dizelik şiir.

1. 1

   Dönsek mi bu aşkın şafağından,

   Gitsek mi ekâlîm-i leyâle?

   Bizden daha evvel erişenler,

   Ağlar bugün evvelki hayâle...

   Günümüz Türkçesi +

   1Bu aşkın şafağından geri mi dönsek,

   2yoksa gece ülkelerine mi gitsek?

   3Bizden önce oraya varanlar

   4bugün önceki hayale ağlıyor...

   Dörtlük yorumu +

   Şiir yol ayrımıyla açılıyor ama iki yön de kayıp: geri dönmek ile geceye gitmek. Önden gidenlerin ağlaması, seçimin daha yapılmadan boşa çıktığını gösteriyor.

2. 2

   Dönmek mi? Ne mümkün geri dönmek,

   Düştüyse gönüller bu melâle?

   Bir eldir ufuklardan uzanmış,

   Zulmet bizi çekmekte visâle...

   Günümüz Türkçesi +

   1Dönmek mi? Gönüller bu kedere düştüyse,

   2geri dönmek nasıl mümkün olur?

   3Ufuklardan uzanmış bir eldir,

   4karanlık bizi kavuşmaya çekiyor...

   Dörtlük yorumu +

   Karanlık burada engel değil davet; el uzatan taraf gecedir. Kavuşma sözü aydınlıktan değil zulmetten geliyor, bu yüzden vaat ile kayıp aynı hareketle örtüşüyor.