Sancağ-ı Şerif Huzurunda

Peygamber sancağı zafer ümidi ve ruhsal sığınak olarak çağrılır; konuşan kişi malını, işini ve umutlarını din uğruna verdiğini tekrarlar. Kılıç ve kan söylemi ilerledikçe yerini Tanrı yardımına, meleklerin korumasına ve ölümle kalım karşısında aynı teslimiyete bırakır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ey rayet-i Peygamber, ey ümmid-i ahiri

   Milyonla kulubun;

   Ey nefha-i gaybiye-i nusret, ki safiri

   Vecd- aver olur ruhuna şarkın ve cenubun;

   Kudsiyyet-i feyzinle açıl, rengini göster,

   Varsın soluk olsun

   Bir hahzacık ey seyf-i cihad, oyna kınından,

   Aksın koyu kanlar;

   Vadeyliyor Allah, olacaktır sana kurban

   İslam’a ihanet düşünen can-ü cihanlar.

   Gafil medeniyyet, seni en sonra muhakkak

   Hüsran ile tetvic edecek akl-i tebahın

   Allahına şükret:

   Şükret ve maasine olup taib-ü nadim,

   Haktan talep-i ecr-i cihad et... Ne saadet,

   Rabbin ne saadet ki, bugün din uğrunda

   Emvalimi verdim;

   Rabbim ne saadet, ne saadet ki yolunda

   Emvalimi, eşgalimi, amalimi verdim.

   Artık yürürüm... avn-i Hüda meşal-i rahım,

   Biazm-ü iradet;

   Peygamberimin sancağı oldukça penahım.

   Elbet benimdir ebedi savn-ü selamet

   Artık yürürüm... Yıldırım insin beni yakmaz,

   Boğmaz beni tufan;

   Ben hıfz-ı melaikteyim, elbette bırakmaz

   Onlar beni düşmanlara, yoktur buna imkan.

   Gözler yumulu, sine açık, can müteselli,

   Vicdansa pür-ümmid.

   Ben Rabbime doğru

   Her an müteveccih, mütevekkil ve saburum,

   Ölsem de ne mutlu bana, kalsam da ne mutlu!

   1Ey Peygamber’in sancağı, ey son umudu

   2Milyonlarca kalbin!

   3Ey zaferin görünmeyen soluğu; senin sesin

   4Doğunun ve güneyin ruhunu coşturur.

   5Bereketinin kutsallığıyla açıl, rengini göster;

   6Bırak, soluk olsun.

   7Ey cihat kılıcı, bir an için kınından çık;

   8Koyu kanlar aksın.

   9Allah söz veriyor: Sana kurban olacak

   10İslam’a ihanet etmeyi düşünen canlar ve dünyalar.

   11Ey gaflet içindeki medeniyet, sonunda mutlaka

   12Bozulmuş aklın seni hüsranla taçlandıracak.

   13Allah’ına şükret;

   14Şükret, günahlarından tövbe edip pişman ol

   15Ve Hak’tan cihadın ödülünü iste... Ne mutluluk!

   16Rabbim, ne mutluluk ki bugün din uğruna

   17Mallarımı verdim.

   18Rabbim, ne mutluluk, ne mutluluk ki senin yolunda

   19Mallarımı, uğraşlarımı ve umutlarımı verdim.

   20Artık yürürüm; Tanrı’nın yardımı yolumun meşalesidir,

   21Kararlılık ve iradeyle.

   22Peygamberimin sancağı sığınağım oldukça,

   23Sonsuz korunma ve esenlik elbette benimdir.

   24Artık yürürüm; yıldırım inse beni yakamaz,

   25Tufan beni boğamaz.

   26Ben meleklerin korumasındayım; elbette

   27Onlar beni düşmanlara bırakmaz, buna imkân yok.

   28Gözler kapalı, göğüs açık, can huzurlu;

   29Vicdan ise umutla dolu.

   30Ben Rabbime doğru

   31Her an yönelmiş, güvenmiş ve sabırlıyım.

   32Ölsem de ne mutlu bana, kalsam da ne mutlu!

   Peygamber sancağı zafer ümidi ve ruhsal sığınak olarak çağrılır; konuşan kişi malını, işini ve umutlarını din uğruna verdiğini tekrarlar. Kılıç ve kan söylemi ilerledikçe yerini Tanrı yardımına, meleklerin korumasına ve ölümle kalım karşısında aynı teslimiyete bırakır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle