Sen İtdüñ İşim Hasret-i Cân-gâha Havâle

Sevgilinin âşığı can yakıcı hasrete bırakmasına karşı onu Allah'a havale eden kıt‘a, sıkıntının sabaha çıkmamasını seher âhına bağlayan tarihsel bir yakınma kurar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Sen itdüñ işim hasret-i cân-gâha havâle

   İtdim seni ben Hazret-i Allâh'a havâle

   1Sen işimi can yakıcı hasrete havale ettin.

   2Ben de seni Hazret-i Allah'a havale ettim.

   Beyit aynı fiili iki kez kullanarak bir karşılıklılık kurar: sevgili konuşanın işini can yakıcı hasrete havale eder, konuşan da sevgiliyi Allah'a. “Cân-gâh” hasretin canı hedef alan şiddetini niteler. İki havale arasındaki fark makamdadır; biri acıya, öteki hükme yöneltir ve ikincisi eylemi konuşanın elinden alır.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Çıkmaz o sabâha görür Allâh o kaydı

   Düşmen işin it âh seher-gâha havâle

   1O sıkıntı sabaha çıkmaz; Allah onu görür.

   2Düşmanın işini seher vaktindeki âha havale et.

   İkinci beyit dileği zamana bağlar: sıkıntının sabaha çıkmaması istenir ve tanık yine Allah'tır. Son dizede havale bu kez seher vaktindeki âha yapılır; şiirin kendi dünyasında sabaha karşı edilen âh en güçlü başvuru yoludur. Bu, klasik aşk şiirinin beddua ve ilahî adalet retoriğidir; güncel bir zarar çağrısı gibi sunulmaz.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle