DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Gevherî/Çık, Bahar Bahçesine Bak
Bahar ve sevgili koşması · 17. yüzyıl

Çık, Bahar Bahçesine Bak

Şair sevgiliyi bahar gezintisine çağırır; sümbül, menekşe, lale, bülbül ve taze fidanlar askerî ve şenlikli bir düzen içinde canlanır. Son bentte tabiat tasvirinden kişisel yakarışa dönerek sevgilinin ilgisizliğinin gönlünde açtığı kırgınlığı gösterir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Sevdiğim şad olup gönlün açılsın

    Çık teferrüc eyle sebzezara bak

    1Sevdiğim, sevin de gönlün açılsın.

    2Çık, gezinti yap ve yeşilliğe bak.

    Sevgilinin neşelenmesi bahar gezintisine bağlanır; yeşilliğe bakmak iç sıkıntısını açacak doğrudan bir davet niteliğindedir. Dışarı çıkma çağrısı, ruh hâlinin kapalı iç mekânda değil yeşeren tabiatla temas ederek değişeceğini varsayar.

  2. 2

    Üstüne envai nesim saçılsın

    Sana muntazırdır gül’izara bak

    1Üzerine türlü esintiler saçılsın.

    2Seni bekleyen gül yüzlüye bak.

    Esintilerin sevgilinin üzerine saçılması ve gül yüzlünün onu beklemesi, baharı kişisel bir karşılama törenine dönüştürür. Rüzgârın dokunuşu ile gül yüzlünün bakışı, sevgiliyi bahçede bekleyen iki ayrı karşılayıcı güç olur.

  3. 3

    Zerrin kadeh sümbül açıldı yeni

    Kalktı hurûç etti gülşenin beyi

    1Altın renkli çiçek ve sümbül yeni açıldı.

    2Gül bahçesinin beyi ortaya çıktı.

    Yeni açan altın çiçek ve sümbülün ardından gül bahçesinin beyi ortaya çıkar; çiçekler arasında açık bir rütbe düzeni kurulur. “Bey” sözü güle aittir; sümbül ile zerrin kadeh onun ortaya çıkışını hazırlayan bahçe topluluğu gibi görünür.

  4. 4

    Şita iklimini fethettim deyi

    Donanma eylemiş nevbahara bak

    1Kış ülkesini fethettim diye,

    2donanmış olan ilkbahara bak.

    İlkbahar kış ülkesini fetheden bir hükümdar gibi donanır; mevsim değişimi askerî zafer ve şenlik görüntüsü kazanır. Donanma kelimesi hem süslenmeyi hem sefer hazırlığını taşır; bahar kışa karşı zafer kazanmış gibi sahneye çıkar.

  5. 5

    Benefşe haymeler kurmuş her giyah

    Çiçekler aybını görmeğe nagâh

    1Menekşe her otun yanında çadır kurmuş.

    2Çiçekler ansızın birbirinin ayıbını görmeye çıkmış.

    Menekşelerin otlar arasına çadır kurması bahçeyi ordugâha çevirir; çiçeklerin ayıp görmeye gelişi bu kalabalığı hareketlendirir. Çadır ve ayıp görme ifadeleri, sessiz bitkileri birbirini izleyen kalabalık bir bahar cemiyetine dönüştürür.

  6. 6

    Sanki alay kurmuş bir alay sipah

    Sahra zerrin olmuş lâlezara bak

    1Sanki bir bölük asker alay kurmuş.

    2Ova altın rengine dönmüş; lale bahçesine bak.

    Çiçekler bir asker alayı gibi sıralanırken ova altın rengine bürünür; lale bahçesi düzen ve renk içinde seyredilir. Askerî diziliş yalnız biçimi, altın ova ise rengi verir; iki dize bahçeyi hem düzen hem parlaklıkla kurar.

  7. 7

    Şeyda bülbül durmaz eyler figanlar

    Safalar kesbeder sağ olan canlar

    1Çılgın bülbül durmadan feryat eder.

    2Hayatta olan canlar sevinç kazanır.

    Bülbülün dinmeyen feryadı ile yaşayanların sevinci karşıttır; aynı bahar biri için acı, öteki için neşe üretir. Bu karşıtlık, baharın herkesi aynı duyguda birleştirmediğini; bülbülün aşk yüzünden yine inlediğini gösterir.

  8. 8

    Cümle yeşil giymiş taze fidanlar

    Şiveler arzeder ruzigâra bak

    1Bütün taze fidanlar yeşil giymiş.

    2Nazlarını sergilerler; şu devrana bak.

    Yeşil giymiş taze fidanlar, birer canlı varlık gibi nazlarını sergiler; rûzigâr burada rüzgâr diye kesinleştirilmez, devran veya zaman anlamı bağlama uygun olasılık olarak korunur.

  9. 9

    GEVHERÎ’ye etme canım

    Göster endamını servi revanım

    1Canım, Gevherî’ye ilgisiz davranma.

    2Ey yürüyen servi, boyunu göster.

    Şiir tabiat tasvirinden sevgiliye döner; Gevherî, ilgisizliği bırakıp servi boyunu göstermesini doğrudan ister. Servi benzetmesi sevgilinin uzun ve salınan boyunu görünür kılar; istenen şey bahçedeki ağaç değil onun endamıdır.

  10. 10

    Sensiz cefadayım mehi tâbanım

    Derunumda olan inkisara bak

    1Ey parlak ayım, sensiz cefa içindeyim.

    2İçimdeki gönül kırıklığına bak.

    Parlak aya benzetilen sevgilinin yokluğu cefa yaratır; son bakış bahçeye değil, anlatıcının içindeki kırgınlığa yönelir. Aynı “bak” buyruğu şiirin başında yeşilliğe yönelmişken burada sevgiliyi âşığın kırılmış gönlüne çevirmektedir.

Kavram sözlüğü (6) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Bölüm yerleşimi ve görünür GEVHERÎ mahlası birlikte doğrular.

Atıf kanıtını aç ↗

Halk Edebiyatı Antolojisi, Sadeddin Nüzhet Ergun, 1938; Gevherî bölümü, basılı No. 6, PDF 69; 10 birim/20 dize. Görsel kanıt kayıt altındadır, tarama yeniden dağıtılmaz.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirYârdan Ayrılmışım
Yardan ayrılmışım hemdemim gamdır
Gevherî · Ayrılık koşması

Kavram sözlüğü

6 kavram bulundu.

teferrüç

gezinti

sebzezar

yeşillik

nevbahar

ilkbahar

hayme

çadır

istiğna

ilgisizlik, naz

inkisar

gönül kırıklığı