Târîh-i Sâl (T50)
Uğurlu bir yılı tebrik, saygı ve yüceltmeyle karşılayan iki beyitlik tarih, yılı dünyayı şereflendiren bir talih dönemi sayar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Sezâdır Râsimâ bu
Olınsa ü
1Ey Râsim, bu uğurlu yıl layıktır,
2tebrik, saygı ve yüceltmeyle kutlanmaya.
- 2
Ki zîrâ oldı bu târîh
-ı ‘âlem sâl-i ikbâl
1Çünkü bu tarih gönle doğdu:
2Talih yılı dünyayı şereflendirdi.
İkinci beyit gerekçeyi “ki zîrâ” ile bağlar ve tarihin kendisini delil yapar: söz hesaplanmış değil “mülhem”, ilham edilmiştir. Kapanıştaki “müşerref-sâz-ı ‘âlem” yılı edilgen bir zaman dilimi olmaktan çıkarıp âleme şeref kazandıran bir fail hâline getirir; “sâl-i ikbâl” de o faili adlandırır.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.8c2d8694-1cea-4c15-8f4a-330635b74145:t50-pdf159. Öksüz neşrinde T50, basılı s. 146/PDF 159; 4 dize, basılı kalıp adı ve numaralı sonraki kayıtla tam sınır görselden sabittir. Basılı başlık yalnız Târîh-i Sâl'dir; adı verilmeyen bir yararlanıcı icat edilmedi. Tarih toplamı ve aparat gövdeye alınmadı. Kaynak görüntüden elle Unicode'a aktarıldı; sessiz kritik düzeltme yapılmadı. AVESIS profilinde CC BY bağlantısı dosya ekine komşudur; PDF içinde gömülü lisans yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Tefe'ül biñde bir ancak düşer târîh-ile RâsimEğrikapılı Mehmed Râsim · Tarih→
İlk beyit hükmü peşin verir: yıl “sezâ”, yani layıktır. Layık görüldüğü şey tek bir kutlama değil üç basamaklı bir dizidir — tehniyet, ta‘zîm, iclâl; tebrikten saygıya, saygıdan ululamaya yükselir. Şair kendine “Râsimâ” diye seslenerek bu hükmü dışarıdan değil kendi ağzından duyurur.