Şu Karşı Yaylada Göç Katar Katar
Göç katarlarını gören âşık, dost kervanına yetişmek ister; sevgiliye ağlamamasını, başkasına yönelmemesini ve helalleşmeyi söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Şu karşı yaylada göç katar katar
Bir güzel sevdası tüter
Bu ayrılık bana ölümden beter
Geçti eyleme beni
Şu benim sevdiğim başta oturur
Bir güzelin derdi beni bitirir
Bu ayrılık bize zulüm getirir
Geçti eyleme beni
Ben gidersem sunam bana ağlama
Ciğerimi aşk oduna dağlama
Benden başkasına meyil bağlama
Geçti , eyleme beni
Gider isem bu il sana yurt olsun
Münafıklar aramızda kurt olsun
Ben ölürsem yüreğine dert olsun
Geçti , eyleme beni
Pir Sultan abdal'ım kalkın aşalım
Aşıp yüce dağı engin düşelim
Çok nimetin yedik helâllaşalım
Geçti eyleme beni
1Karşıdaki yaylada göç kafileleri sıra sıra ilerliyor.
2Bir güzele duyduğum sevda başımda tütüyor.
3Bu ayrılık benim için ölümden daha ağır.
4Dost kervanı geçti; beni oyalama.
5Benim sevdiğim, topluluğun başköşesinde oturuyor.
6Bir güzele duyduğum dert beni tüketiyor.
7Bu ayrılık bize eziyet getiriyor.
8Dost kervanı geçti; beni oyalama.
9Ben gidersem, ey zarif sevdiğim, ardından ağlama.
10Bağrımı aşk ateşiyle dağlama.
11Benden başka birine gönül verme.
12Dost kervanı geçti; beni oyalama.
13Gidersem bu memleket sana yurt kalsın.
14İkiyüzlüler aramıza giren birer kurt olsun.
15Ben ölürsem yüreğinde bir acı kalsın.
16Dost kervanı geçti; beni oyalama.
17Ben Pir Sultan Abdal'ım; kalkın, geçidi aşalım.
18Yüksek dağı aşıp alçak düzlüğe inelim.
19Senin nice nimetini yedik; karşılıklı helalleşelim.
20Dost kervanı geçti; beni oyalama.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Pir Sultan Abdal adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 167101 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Sultan suyu gibi çağlayıp akmaPir Sultan Abdal · koşma→
Yayladaki göç, konuşanın ayrılığını görünür bir kervana dönüştürür ve her kıtadaki “beni oyalama” çağrısıyla aciliyet kazanır. Sevgiliye bırakılan yurt, ölümden sonra kalacak dert ve yenilen nimetler vedanın kişisel, toplumsal ve ahlaki boyutlarını aynı yolculukta birleştirir.