DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Âşık Ömer/Tâ bezm-i ezelden ey şâh-ı hûban
Şiir · 17. yüzyıl

Tâ bezm-i ezelden ey şâh-ı hûban

Şair sevgiliye bağlılığını ezel meclisine kadar götürür; onun yüzünü gören gönlün derde düştüğünü, her emrine boyun eğdiğini ve gönül kuşunun güzelliğinde yuva kurduğunu söyler, sonunda canı ve başıyla birlikte Ömer’i de sevgilinin yoluna kurban eder.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Tâ bezm-i ezelden ey

    Cân ü ser yoluna ey şîrin zeban

    1Ey güzeller şahı, ta ezel meclisinden beri

    2canım ve başım senin yolundadır, ey tatlı dilli.

    Bağlılık sıradan zamanda başlamaz, ruhların söz verdiği ezel meclisine kadar geri götürülür. Sevgili ‘güzeller şahı’ ve ‘tatlı dilli’ diye yüceltilirken can ile başın onun yoluna konması, bütün varlığın teslim edildiğini bildirir.

  2. 2

    Câm-ı aşkın içen hayrânın olsun

    Terkeden âşıka ihsânın olsun

    1Aşk kadehini içen sana hayran olsun;

    2‘terk eden âşığa’ ihsanın olsun.

    Aşk kadehini içenin hayranlığı açıktır. ‘Terkeden âşıka’ yapısında âşığın terk eden mi, terk edilen mi olduğu biçimsel olarak kesinleşmez; modern satır ‘âşığı terk edene’ diye rolleri tersine sabitlemez, tarihî bağın iki olasılığını korur.

  3. 3

    Hûp cemâlin görse ey

    Künc-i gamda eder dil feryâd ü zâr

    1Ey ay yüzlü sevgili, güzel yüzünü görse

    2gönül gam köşesinde feryat eder, inler.

    Ay yüzlü sevgilinin görünmesi gönlü sevince değil, gam köşesinde feryada götürür; güzellik hasreti de keskinleştirir. ‘Künc’ imgesi gönlü dar ve yalnız bir yere çekerken feryat ile inleme bu kapalı yerden dışarı taşan sestir.

  4. 4

    Hasretinle olur derde giriftâr

    Hasta dil derdine dermânın olsun

    1Hasretinle derde tutulur;

    2hasta gönlün derdine dermanın olsun.

    Hasretin gönlü derde düşürmesi ilk dizede bildirilir. İkinci dize sevgilinin ‘sen derman ol’ buyruğuna çevrilmez; ‘dermanın olsun’ iyelikli istek yapısı olarak korunur. Böylece hasta gönül, dert ve derman arasındaki yön kaynak kipine bağlı kalır.

  5. 5

    Nice bir etmezsin feryâdıma dâd

    Her ne emredersen ettim

    1Daha ne kadar feryadıma adalet etmeyeceksin?

    2Ne emrettiysen hepsine boyun eğdim.

    Şair feryadına karşılık adalet görmediğini soruyla dile getirir; buna rağmen sevgilinin her emrine uyduğunu söyler. Şikâyet ile itaat yan yana durur: karşılık bekler ama bağlılığını, verilen emrin içeriğine göre geri çekmez.

  6. 6

    Yaraşmaz hûplara bu tarz-ı îcâd

    Öldürürsen dahi fermânın olsun

    1Bu yeni tutum güzellere yakışmaz;

    2beni öldürsen bile buyruğun geçerli olsun.

    Sevgilinin yeni davranış biçimi güzellere yakıştırılmaz; şair cefayı kişisel bir kırgınlıktan ortak bir görgü ölçüsüne taşır. Yine de öldürülme ihtimalinde bile buyruğu kabul etmesi, eleştirinin teslimiyeti bozmadığını gösterir.

  7. 7

    Sana dil vereli ey şûh-i handan

    hüsnünde tutmuş âşiyan

    1Ey gülen güzel, sana gönül vereli

    2gönül kuşu güzelliğinde yuva kurdu.

    Gönül vermenin ardından kalp bir kuşa dönüşür ve sevgilinin güzelliğinde yuva kurar. Yuva kalıcılık ve sığınma ima eder; fakat bu yer sevgilinin değişken tavrına bağlı olduğundan, güvenli görünen barınak aynı zamanda kırılgan bir bağlılık alanıdır.

  8. 8

    Andelip misâli eylerim efgan

    Sâye-i lûtfinda mihmânın olsun

    1Bülbül gibi inleyip dururum;

    2iyiliğinin gölgesinde konuğun olayım.

    Şair kendini bülbül gibi sürekli ses çıkaran âşık konumuna yerleştirir. Sevgilinin lütfu gölgeye benzetilir ve o gölgede konuk olmak istenir; talep sahiplik değil, korunmalı bir yakınlık ve geçici kabul düzeyinde tutulur.

  9. 9

    Cân ü baş uğruna terkedem ey şâh

    Ne denlü cevretsen amanın Allah

    1Ey şah, canımı ve başımı uğruna bırakayım;

    2ne kadar eziyet etsen de ‘amanın Allah’.

    Can ile başın sevgili uğruna bırakılması bir teslimiyet dileğidir. İkinci dizedeki ‘amanın Allah’ yüzeyi noktalamasızdır; ‘aman Allah!’ ünlemi, Allah’ın amanı veya dua ihtimali arasından biri seçilmez. Modern katman basılı sözü tırnakla aparatlaştırır.

  10. 10

    Her demde eylerim derûnumdan âh

    Bu Ömer yoluna kurbânın olsun

    1Her an içimden ah ederim;

    2bu Ömer senin yoluna kurban olsun.

    İçten yükselen ah her ana yayılarak acının sürekliliğini gösterir. Mahlaslı son dizede Ömer doğrudan kurban olarak sunulur; böylece ezelde başlayan bağlılık, bireysel adın ve hayatın sevgilinin yoluna bırakılmasıyla tamamlanır.

Kavram sözlüğü (7) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Ergun 1936 şiir No.119 Âşık Ömer bölümündedir ve gövdede Ömer mahlası açıkça görünür.

Atıf kanıtını aç ↗

Kaynak sürümü ergun1936-n119-10173CE11DA9. Sadeddin Nüzhet Ergun, Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri (1936), şiir No.119, PDF 160–161; 10 iki dizelik birim/20 dize. Tarama yalnız kanıt olarak bağlandı ve yeniden dağıtılmadı. İçerik aparatı: ‘terkeden âşıka’ rolleri, ‘dermânın olsun’ kipi ve noktalamasız ‘amanın Allah’ yüzeyi açık tutuldu.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirTaâlâllah neden kim kametin servin alem çekmişÂşık Ömer · Şiir

Kavram sözlüğü

7 kavram bulundu.

bezm-i ezel

Ruhların ezelde söz verdiği kabul edilen meclis.

şâh-ı hûban

Güzellerin şahı.

Câm-ı aşk

Aşk kadehi.

mehrû nigâr

Ay yüzlü sevgili.

inkıyâd

Boyun eğme ve itaat.

Mürg-i dil

Kuşa benzetilen gönül.

Sâye-i lûtf

İyilik ve koruyuculuğun gölgesi.