Bülbül
Bülbülü kederli bir güz seherinde susmaya çağıran; öveceği gülün kalbimizin bahçesinde öldüğünü söyleyip günü başka bir ışıkta doğuran altı dizelik şiir.
- 1
Bir gamlı hazanın seherinde
Israra ne hâcet yine, bülbül!
Bil, kalbimizin bahçelerinde
Can verdi senin söylediğin gül!
Günümüz Türkçesi +
1Kederli bir güz sabahının seherinde
2diretmenin ne gereği var, bülbül!
3Bil ki kalbimizin bahçelerinde
4senin türkü yaptığın gül can verdi!
- 2
Savrulmada gül şimdi havada
Gün doğmada bir başka ziyâda...
Günümüz Türkçesi +
1Gül şimdi havada savrulmakta,
2gün başka bir ışıkta doğmakta...
Beyit yorumu +
Gül yok olmuyor, dağılıyor; parçaları hâlâ havada. Yeni günün ışığı 'başka' olduğu için sabah bir tazelenme değil, kaybın onaylanması sayılıyor.
Metnin kaynağı
Vikikaynak'ın 140718 numaralı kalıcı revizyonu esas alındı. Kaynaktaki HTML karakter kısaltmaları (â, î, û) şapkalı harflere çevrildi; satır sonu boşlukları temizlendi. Kaynak sayfa başlığı, aynı adı taşıyan başka şiirlerden ayırmak için "Bülbül (Ahmet Haşim)" biçimindedir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Dörtlük yorumu +
Bülbülün ısrarı boşa gidiyor; öveceği gül çoktan ölmüş. Ölüm dış dünyada değil 'kalbimizin bahçelerinde' olduğu için şarkı bir yası geciktirmekten öteye geçmiyor.