Tutalum zenbîl ile gökden iner meh-pâreler
Necâtî'nin Türkçe söyleyişini en iyi gösteren gazellerden biri: “a begüm”, “yerden mi çıkdı” gibi gündelik ifadeler divan gazelinin ortasında duruyor.
- 1
Tutalum zenbîl ile gökden iner meh-pâreler
A begüm yerden mi çıkdı âşık-ı bî-çâreler
Günümüz Türkçesi +
1Kabul edelim, ay parçası güzeller gökten zembille iniyor;
2peki beyim, çaresiz âşıklar yerden mi çıktı?
- 2
İhtiyat itmez misin andan ki ashâb-ı niyaz
Baş açub zari kılub yerden göğe yalvaralar
Günümüz Türkçesi +
1Şundan sakınmaz mısın: dua sahipleri
2baş açıp ağlayarak yerden göğe yalvarırlar.
Beyit yorumu +
Tehdit değil hatırlatma: yalvaranın duası yere düşmez. Âşığın gücü kendinde değil, sesinin gittiği yerde.
- 3
Câm-ı lâ'lünle şarâb-ı nâb hem-reng olmasa
Güvleyüb düşmezdi sâgar üstine âvâreler
Günümüz Türkçesi +
1Dudağının kadehiyle saf şarap aynı renkte olmasa
2avareler kadehin üstüne üşüşüp düşmezdi.
Beyit yorumu +
Renk benzerliği bir mazeret olarak sunuluyor: şaraba düşkünlük aslında dudağa düşkünlüktür. “Güvleyüb düşmek” fiili yine halk söyleyişinden.
- 4
Âfitâbum yüzün ağ alnun açıkdur gerçi kim
Sâye-vâr arduncadur bir nice yüzi karalar
Günümüz Türkçesi +
1Güneşim, yüzün ak alnın açık, doğru;
2ama gölge gibi ardında birtakım yüzü karalar var.
Beyit yorumu +
“Yüzü ak, alnı açık” ile “yüzü kara” aynı beyitte karşı karşıya. Deyimler burada süs değil, hükmün kendisi — Necâtî'nin atasözü kullanımının tipik örneği.
- 5
Ey Necati çıkma yoldan aldanub güzellere
Şem' gibi sanma kim dâim önünce varalar
Günümüz Türkçesi +
1Ey Necâtî, güzellere aldanıp yoldan çıkma;
2sanma ki mum gibi hep önünde yürürler.
Beyit yorumu +
Mahlas beyti bir öğüt, ama öğüdün muhatabı şairin kendisi. Mum imgesi hem yol gösterir hem tükenir: önünde yürüyen ışık, sonsuza kadar yürümeyecek.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 141037 numaralı sürüm esas alındı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Beyit yorumu +
Gazel bir tartışma cümlesiyle açılıyor: “tutalum”, yani kabul edelim. Ardından gelen “a begüm” tam bir konuşma sesi — divan şiirinin yüksek dili içinde bir mahalle itirazı. Necâtî'nin Türkçeyi gazele sokması tam olarak bu.