Tutalum zenbîl ile gökden iner meh-pâreler
Necâtî'nin Türkçe söyleyişini en iyi gösteren gazellerden biri: “a begüm”, “yerden mi çıkdı” gibi gündelik ifadeler divan gazelinin ortasında duruyor.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Tutalum ile gökden iner meh-pâreler
A begüm yerden mi çıkdı âşık-ı bî-çâreler
1Kabul edelim, ay parçası güzeller gökten zembille iniyor;
2peki beyim, çaresiz âşıklar yerden mi çıktı?
- 2
İhtiyat itmez misin andan ki
Baş açub zari kılub yerden göğe yalvaralar
1Şundan sakınmaz mısın: dua sahipleri
2baş açıp ağlayarak yerden göğe yalvarırlar.
Bir tehdit değil, bir hatırlatma: yalvaranın duası yere düşmez. Âşığın gücü kendinde değil, sesinin ulaştığı yerde. “Baş açub” ifadesi duanın en çaresiz biçimini anlatıyor — başı açık, yani hiçbir korunağı olmadan. Beyit sevgiliye acımasını değil, ihtiyatlı olmasını öneriyor.
- 3
Câm-ı lâ'lünle hem-reng olmasa
Güvleyüb düşmezdi üstine âvâreler
1Dudağının kadehiyle saf şarap aynı renkte olmasa,
2avareler kendilerini kadehin üstüne atıp düşmezdi.
Dudak kadehi ile saf şarabın aynı renkte olması, avarelerin kendilerini kadehin üstüne atıp düşmelerinin gerekçesi yapılır. ‘Güvleyüb’ biçimi kaynakta korunur; günümüz Türkçesi onu tanıksız ‘üşüşmek’ fiiline çevirmeden hareketin atılma ve düşme yönünü verir.
- 4
Âfitâbum yüzün ağ alnun açıkdur gerçi kim
arduncadur bir nice yüzi karalar
1Güneşim, yüzün ak alnın açık, doğru;
2ama gölge gibi ardında birtakım yüzü karalar var.
“Yüzü ak, alnı açık” ile “yüzü kara” aynı beyitte karşı karşıya. Deyimler burada süs değil, hükmün kendisi — Necâtî'nin atasözü kullanımının tipik örneği.
- 5
Ey Necati çıkma yoldan aldanub güzellere
gibi sanma kim dâim önünce varalar
1Ey Necâtî, güzellere aldanıp yoldan çıkma;
2sanma ki mum gibi hep önünde yürürler.
Mahlas beyti bir öğüt, ama öğüdün muhatabı şairin kendisi. Mum imgesi hem yol gösterir hem tükenir: önünde yürüyen ışık, sonsuza kadar yürümeyecek.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 141037 numaralı sürüm esas alındı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Gazel bir tartışma cümlesiyle açılıyor: “tutalum”, yani kabul edelim. Ardından gelen “a begüm” tam bir konuşma sesi — divan şiirinin yüksek dili içinde bir mahalle itirazı. Necâtî'nin Türkçeyi gazele sokması tam olarak bu.