Var dâmen-i Yûsuf gibi bir pâk etek tut
Tut emri şiirin hareketini belirler: Yusuf’un temiz eteğine sarılmak, kuşkulu oruçtan kaçınmak ve tuz hakkını gözetmek aynı öğüt zincirinde birleşir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Var gibi bir pâk etek tut
Ammâ ki sakın çıkmasın elden anı pek tut
Ben bu gece niyyetliyim ol hwân-ı visâle
Zâhid yürü sen şübhe ile rûze-i şek tut
Tuzlu oturur soñra sakın kıyma kebâba
Ey biraz hakk-ı nemek tut
Tutkun gibi bir lu’b ile agyâra tutulma
Bu pendimi ey şûh gerek tutma gerek tut
Dizgin gerecek yok saña bu ‘arsada Vehbî
Esb-i kalemiñ sen de ‘inânın çekerek tut
1Git, Yusuf'un eteği gibi temiz bir eteğe sarıl;
2ama elinden çıkmasın, onu sıkı tut.
3Ben bu gece kavuşma sofrasına niyetliyim;
4ey sofu, sen git, kuşkulu günün orucunu tut.
5Sonra tuzlu gelir; kebaba kıymaya kalkma;
6ey şarap içen rind, biraz tuz hakkını gözet.
7Bir oyuna gelip de rakibe tutulma;
8ey güzel, öğüdümü ister tut ister tutma.
9Ey Vehbî, bu meydanda dizginini gerecek kimse yok;
10kalem atının dizginini çekip sağlam tut.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Sünbül-zâde Vehbî Mehmed Efendi adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Internet Archive kaydındaki tarihî taramaya bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Visâliñ ‘îdiniñ cân ile kan hayrânıyız cânâSünbülzâde Vehbî · Gazel→
Tut emri şiirin hareketini belirler: Yusuf’un temiz eteğine sarılmak, kuşkulu oruçtan kaçınmak ve tuz hakkını gözetmek aynı öğüt zincirinde birleşir. Rakibin oyununa tutulmama uyarısı, sözün tutulup tutulmamasını sevgiliye bırakır. Vehbî sonunda kalem atının dizginini kendi elinde tutan şair olarak görünür.