DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Âşık Ömer/Bir Güzele Sahibim
Gazel · 17. yüzyıl

Bir Güzele Sahibim

Söyleyen, lütuf ve cömertlik sahibi bir güzelle bağını duyurup Tanrı’dan onu hatadan korumasını ister. Dudak, boy, bel, saç ve yanak yakut, servi, sümbül ve gül imgeleriyle betimlenir; kendisi de bu bahçenin feryat eden bülbülüdür. Sevgilinin cefayı bilmeyen temiz yaradılışı ve yüksek değeri övülür. Adı açıklanırsa halk arasında yayılacağından korkulur; mahlaslı son dize tatlı dilini en büyük nimet sayar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Yâ Hudâ sakla hatâdan bir cenâna mâlikim

    Sâhib-i şâh-ı cihâna mâlikim

    1Ey Tanrı, onu hatadan koru; bir güzele sahibim;

    2Lütuf ve cömertlik sahibi, dünyanın şahı bir sevgilim var.

    Şiir sevgiliyi mülkiyet nesnesi yapmak yerine ona kavuşmuş olmanın sevinciyle açılır; ilk söz Tanrı’ya koruma duasıdır. Lütuf, kerem ve dünya şahı nitelemeleri onun hem davranışını hem yüksek konumunu birlikte yüceltir.

  2. 2

    Lebleri kendi gevher kânıdır

    Kameti serv-i semen ince miyâna mâlikim

    1Dudakları kırmızı yakuttur, kendisi cevher ocağıdır;

    2Servi boylu, yasemin tenli ve ince bellidir.

    Kırmızı yakut dudak ile cevher ocağı benzetmesi, tek bir güzellik ayrıntısını tükenmez değer kaynağına genişletir. Servi boy, yasemin ten ve ince bel sıralaması sevgilinin diklik, renk ve zarafetini dengeli bir beden tasvirinde toplar.

  3. 3

    Mâh yüzüne dağıdır kâkülünü sünbül gibi

    Bağ-ı cennet içre bitmiş yanağı bir gül gibi

    1Ay yüzüne saçını sümbül gibi dağıtır;

    2Yanağı cennet bahçesinde yetişmiş bir gül gibidir.

    Saçın ay yüzüne sümbül gibi dağılması koyu renkli hareketi aydınlık yüzey üzerinde görünür kılar. Cennet bahçesinde yetişen gül yanağı ise dünyevi güzelliği ideal ve kusursuz bir bahçenin ürünü olarak sunar.

  4. 4

    Nice feryâd etmeyeyim bülbül gibi

    Henüz açılmış dahi bir gülsitâna mâlikim

    1Nasıl feryat etmeyeyim, bülbül gibi inlemeyeyim;

    2Henüz yeni açılmış bir gül bahçesine sahibim.

    Bülbül gibi feryat etme, önceki gül ve bahçe dizilerinin söyleyen tarafını tamamlar. Gül bahçesinin henüz açılmış olması sevgilinin tazeliğini vurgular; sevinçle hayranlık içeren sesleniş aynı zamanda dinmeyen bir inlemeye dönüşür.

  5. 5

    Ben nice vasfeyleyim kim şöyle bir

    Hiç nedir bilmez cefâyı gör ne denlu pâk zât

    1Böyle huri yaradılışlı birini nasıl anlatayım;

    2Cefanın ne olduğunu hiç bilmez, ne kadar temiz bir kişidir.

    Huri sıfatı sevgiliyi dünyevi ölçünün ötesine taşırken cefayı bilmemesi karakter temizliğinin kanıtı sayılır. Söyleyen yalnız yüz ve bedeni değil zarar vermeyen yaradılışı da güzelliğin ayrılmaz parçası olarak öne çıkarır.

  6. 6

    Hüsnünü görünce hayrân oldu anın kâinât

    Hublar içre kadri bâlâ âlişâna mâlikim

    1Onun güzelliğini görünce bütün kâinat hayran kaldı;

    2Güzeller içinde değeri yüksek, şanı yüce birine sahibim.

    Kâinatın bütünüyle hayran kalması kişisel bakışı evrensel bir tanıklığa büyütür. Güzeller arasındaki yüksek değer ve yüce şan, sevgilinin yalnız söyleyen gözünde değil şiirin kurduğu bütün dünyada üstün olduğu iddiasıdır.

  7. 7

    Doksan iki dedim ismin belki hûy ü hây olur

    Korkarım ki keşfedince halk içinde şây olur

    1Adını doksan iki diye söyledim; belki huyu ve sesi duyulur;

    2Onu açıklarsam halk arasında yayılmasından korkarım.

    Doksan iki sayısı ad yerine kullanılan örtülü bir işarettir; tarihî dize huy ve sesle ilişkisini kesin açıklamaz. İkinci dize gizlemenin nedenini verir: sevgilinin kimliği keşfedilirse adının halk arasında yayılması istenmez.

  8. 8

    Bir kelâmın dinleyenin aklı birden zây olur

    Der ki Ömer böyle bir şîrîn zebâna mâlikim

    1Bir sözünü dinleyenin aklı bir anda gider;

    2Ömer der ki böyle tatlı dilli bir sevgiliye sahibim.

    Tek bir sözün aklı gidermesi, daha önce görünüşe bağlanan büyüleyici gücü sese taşır. Mahlaslı kapanış Ömer’in sahip olduğu asıl nimeti tatlı dil olarak belirler ve gizli tutulan sevgiliyi konuşma yetisiyle son kez över.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Ergun 1936 basılı No. 407 gövdesindeki görünür Ömer veya Âşık Ömer mahlası ve farklı bir okuyucunun kaynakla birebir karşılaştırmasıyla doğrulandı.

Atıf kanıtını aç ↗

Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri, Sadeddin Nüzhet Ergun, 1936; basılı No. 407, PDF 321–322; 8 beyit/16 dize. 0 kaynak aparat notu kayıt altındadır; tarama yeniden dağıtılmaz.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirYâ İlâhî hikmet ile özge cân ettin beniÂşık Ömer · Şiir

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

cenân

Sevgili, güzel.

lûtf u kerem

İyilik ve cömertlik.

yâkut-i ahmer

Kırmızı yakut.

miyân

Bel.

andelîb

Bülbül.

hûrî sıfât

Huri özellikli, çok güzel.

âlişân

Şanı yüce.

şîrîn zebân

Tatlı dilli.