Yavrumun Mezarında

Üç bent, rüzgâr ve gözyaşından bile sakınılan çocuğun ani ölümünü anlatır; mezar mermeri ile aç toprak son bölümde babanın ıssız evine ve bedenine yayılan yas imgelerine dönüşür.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Bir sert rüzgâr esse idi, ovaların yüzünde.

   Sanırdım ki benim körpe fidanımı sökecek;

   Elmas yaşlar parlasaydı, o gök elâ gözünde.

   Sanırdım ki yanağının güllerini dökecek.

   1Ovalarda sert bir rüzgâr esse,

   2Onun körpe fidanımı sökeceğini sanırdım;

   3Gök ela gözünde elmas gibi yaşlar parlasa,

   4Yanağındaki gülleri dökeceğini sanırdım.

   İlk bentte baba sert rüzgârı körpe fidanı sökecek, gözyaşını da çocuğun yanağındaki gülleri dökecek güç olarak görür. Bu aşırı hassasiyet, ölümden önceki koruma isteğini gösterir; fidan, elmas ve gül imgeleri çocuğun narinliği ile değerini aynı anda kurar.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Ömrün uzun yıllarını ona pek az bulurken

   Kanadından yaralanmış bir kuş gibi yıkıldı;

   Üzerine sıkı sıkı bastırdığım göğsümden

   Ayrılarak şu dar, soğuk kabr içine tıkıldı.

   1Ona uzun bir ömrü bile az görürken,

   2Kanadından vurulmuş bir kuş gibi yere yığıldı;

   3Sıkıca göğsüme bastırdığım yavrum,

   4Benden ayrılıp bu dar ve soğuk mezara kondu.

   Çocuğa uzun ömrü bile az gören baba, onun kanadından yaralanmış kuş gibi yıkılışını anlatır. Göğse sıkıca bastırılan bedenin dar ve soğuk mezara konması, koruyucu kucak ile kapanan kabri karşı karşıya getirir; ölüm babanın bedensel yakınlığını zorla keser.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Zalim ölüm, ummadığım bir saatta benim de

   Hayatımın sevincini, ümidini hep aldı;

   Birçok acı düşünceler... İşte bana bu kaldı!...

   Bir örülmüş mezar gibi ıssız kalan evimde

   Benim dahi üzerimde onu örten şu mermer;

   Beni dahi kemirmede onu yiyen şu aç yer!...

   1Zalim ölüm, hiç beklemediğim bir anda,

   2Hayatımın bütün sevincini ve umudunu aldı;

   3Bana yalnız acı düşünceler bıraktı...

   4Şimdi örülmüş bir mezar kadar ıssız evimde,

   5Onu örten bu mermer sanki benim de üzerimde;

   6Onu tüketen aç toprak beni de içten içe kemiriyor!

   Son altılıkta ölüm babanın hayatından sevinç ve ümidi alır, geriye acı düşünceler bırakır. Ev örülmüş mezara, çocuğu örten mermer babanın üstündeki ağırlığa dönüşür. Aç toprağın onu da kemirmesi fiziksel ölüm değil, yasın hayatta kalanın iç dünyasını tüketmesidir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle