Yüzüm Kara Günâhım Çok Efendim
Fahrî, rahmetten umut kesmeden gece gündüz istiğfar eden günahkârın yakarışını işler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Yüzüm kara günâhım çok efendim
Gice gündüz dirim
Senüñ ihsânına had yok efendim
Gice gündüz dirim
1Yüzüm kara, günahım çok efendim;
2gece gündüz ‘Allah'tan bağışlanma dilerim’ derim.
3Senin ihsanının sınırı yok efendim;
4gece gündüz ‘Allah'tan bağışlanma dilerim’ derim.
- 2
Kuluñ işi müdâm cürm-i hatâdır
Saña lâyık olan ü ‘atâdır
Efendimsin saña düşen ‘atâdır
Gice gündüz dirim
1Kulun işi sürekli suç ve hatadır;
2sana yaraşan bağış ve armağandır.
3Efendimsin, sana düşen vermektir;
4gece gündüz ‘Allah'tan bağışlanma dilerim’ derim.
İkinci bent bir iş bölümü kurar: sürekli hata kulun işi, bağış ile armağan ise efendinin işidir. Lâyık ve düşen sözcükleri affı bir merhamet dileği olmaktan çıkarıp muhatabın konumunun gereği gibi sunar.
- 3
Didüñ ‘Lâ teknatû min rahmeti’llâh’
Bize lutf idüp Kur’ânda Allâh
Ümîdim kesmezim her demde va’llâh
Gice gündüz dirim
1‘Allah'ın rahmetinden umut kesmeyin’ dedin;
2ey Allah, Kur'an'da bize lütfederek.
3Vallahi hiçbir zaman umudumu kesmem;
4gece gündüz ‘Allah'tan bağışlanma dilerim’ derim.
Üçüncü bentte konuşan, umudunu kendi kararına değil alıntıladığı buyruğa dayandırır; önce ayet anılır, gerekçe sonra gelir. Va’llâh yemini istiğfarı alışkanlık cümlesi olmaktan çıkarıp verilmiş bir söz hâline getirir.
- 4
Kerem eyle itme İlâhâ
lutf it İlâhâ
Niyâzım bu durur senden İlâhâ
Gice gündüz dirim
1Cömert davran, utandırma ey Allah'ım;
2hesap gününde lütfet ey Allah'ım.
3Senden dileğim budur ey Allah'ım;
4gece gündüz ‘Allah'tan bağışlanma dilerim’ derim.
Bu bentte üç dize de aynı seslenişle biter; yakarış bir istekler listesi değil, tek bir ismin üst üste çağrılmasıdır. İstenen şey de tektir: hesap gününde utandırılmamak, yani cezadan önce mahcubiyetten korunmak.
- 5
Bu Fahrî-i günâhkâra kerem it
Günâhını bağışla suçun it
Kerem eyle niyâzını kabûl it
Gice gündüz dirim
1Bu günahkâr Fahrî'ye cömert davran;
2günahını bağışla, suçunu affet.
3Cömert davran, yakarışını kabul et;
4gece gündüz ‘Allah'tan bağışlanma dilerim’ derim.
Son bentte şair kendinden üçüncü kişi olarak söz eder; bağışlanması istenen kişi, isteyenle aynı olduğu hâlde uzaktan gösterilir. En son istek af değil, isteğin kabulüdür; yakarış böylece kendi üstüne kapanır.
Metnin kaynağı
Sabit kaynak DEU-AVESIS.173d4472-4f1c-42be-8afc-48c2c8ea7a0d:pdf173-174-printed164-165-n138. Bu görüntü aralığında 138 numarasıyla başlayan kayıt, sonraki numaraya kadar tam 20 dizedir; basılı ölçü satırı aynı sınırdadır. AVESİS profili dosyanın yanında CC BY 4.0 bağlantısı verir; PDF içinde gömülü lisans cümlesi yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Yüzüm kara günâhım çok şefâat eyle sultânım şefâatMehmed Fahrî-i Sünbülî · Gazel→
Açılışta kulun sınırsız günahı ile efendinin sınırsız ihsanı aynı ölçüsüzlükte karşılaşır; had yok ifadesi ikincisini birincisinin üstüne çıkarır. Nakaratın bu bentte iki kez dönmesi, sonraki bentlerde tek dönüşle yetinecek düzenin ölçüsünü baştan verir.