Gül yüzüñ üzre ki düşmüş ca‘d-ı kâkül şâh şâh
Gül yüz üzerindeki saç, sümbül ve biber dizisi gibi çoğalan ayrıntılarla tasvir edilir; bülbül arayışı ve muska imgesi rakibin tehdidine karşı şiiri tamamlar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Gül yüzüñ üzre ki düşmüş
Zînet itmiş bâğ-ı hüsnüñ tâze sünbül
1Gül yüzünün üzerine kıvrım kıvrım düşen kâkül
2Güzellik bahçeni dal dal taze sümbülle süslemiş.
- 2
Hâl-i anber-bâruñ ile mûy-ı pür-çînler ki var
Rişte-i çûb üzre bitmiş
1Amber saçan beninle birlikte kıvrımlı saçların
2Bir çubuk ipine dizilmiş karabiber taneleri gibi sıra sıra durur.
Siyah ben ve kıvrımlı saç telleri, çubuk üzerine dizilmiş karabiber taneleri olarak görülür. Amber kokusu ile biberin siyah, taneli görünüşü aynı tasvirde birleşir. Rişte ve ‘ıkd sözleri saçın hem ip hem de mücevher dizisi gibi düzenli algılanmasını sağlar.
- 3
Bâğ-ı ‘âlemde yüzüñ mânend bir gül isteyüp
idüp gezer gülzârı bülbül
1Dünya bahçesinde yüzüne benzeyen bir gül arayan
2Bülbül, gül bahçesini dal dal dolaşıp durur.
Bülbülün bütün dünya bahçesinde aradığı eşsiz gül sevgilinin yüzüdür. Cüst ü cû hareketi arayışın sürekliliğini, şâh şâh ise dal dal dolaşmayı duyurur. Geleneksel gül-bülbül ilişkisi burada sonuca ulaşamayan küresel bir araştırmaya dönüştürülür.
- 4
mektûb eyleyüp gül şâhına
Gülşen içre bülbül ezberler
1Bülbül, kapalı goncayı gül padişahına mektup edip
2Gül bahçesinde bu yazışmayı dal dal ezberler.
Beytin iki dizesindeki özne bülbüldür: kapalı goncayı mühürlü bir mektup gibi gül padişahına sunar, ardından bu teressülü gülşen boyunca dal dal ezberleyip seslendirir. Gonca edilgin mektup nesnesidir; şâh şâh dağılışı bülbülün bahçedeki okuyuşunu yayar.
- 5
‘Avnîyâ mekr-i rakîb-i dîvi def‘ itsün diyü
Peyk-i âhuñ boynına takdum
1Ey Avnî, dev gibi rakibin hilesini uzaklaştırsın diye
2Ceylan habercinin boynuna sıra sıra muskalar taktım.
Rakip, hilekâr bir dev; sevgilinin ceylanı andıran habercisi ise muska taşıyan koruyucu figürdür. Hamâyilin boyna takılması gerçek bir âdeti çağrıştırır. Avnî, rakibin kötülüğünü doğrudan savaşla değil yazılı-dualı koruma nesnesiyle savuşturmayı tasarlar.
Metnin kaynağı
Cevâhirü’l-Mülûk metni şiiri Fatih Sultan Mehmed Han Gazi/Avnî bölümünde tahmis eder; bağımsız görsel audit incipit, son ve sonraki kayıt sınırını doğrulamıştır.
Atıf kanıtını aç ↗Ali Emîrî, Cevâhirü’l-Mülûk (1330), sürüm cevahir-1330-avni-007, PDF 36, basılı 32; tahmis bentlerinin yalnız son iki Avnî mısraı aktarıldı, ilk üç Emîrî mısraı dışarıda bırakıldı. Doğan 2023 yalnız kontrol tanığıdır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Yüz gül, saç ise gülün üstüne düşen taze sümbüldür. Ca‘d sözü kıvrımı, şâh şâh tekrarı da saçın tek bir kütle değil dallanmış tutamlar hâlinde yayılışını gösterir. Sevgilinin bedeni böylece kendi içinde renkli ve kokulu bir güzellik bahçesine dönüşür.