Ben yatam lāyıḳ mı ol ḳarşumda ayaġın ṭura
Konuşan yatarken sevgilinin karşısında ayakta durmasını uygunsuz bulur; ölümünde onun cenaze namazını kılmamasını isteyen keskin bir sitemle kapanır. Köksal'ın kesin A atfı Yavuz Sultan Selim'i gösterir; eldeki bütünlük yalnız bu beyittir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ben mı ol ḳarşumda ayaġın ṭura
Serv-i nāzum diñ ben namāzum ḳılmasun
1Ben yatarken onun karşımda ayakta durması uygun mu?
2Nazlı servime söyleyin, öldüğümde cenaze namazımı kılmasın.
Metnin kaynağı
Köksal 2019'un A kümesi, mecmua kayıtları ve şiirdeki Selîmî/Selim Şah işaretleri temelinde bu manzumeyi Yavuz Sultan Selim'e kesin olarak bağlar.
Atıf kanıtını aç ↗cevahir1914-koksal2019-A17. Ali Emîrî, Cevâhirü'l-mülûk (İstanbul, 1330/1914), basılı s. 197–198/PDF 201–202: mevcut 2 dizelik özgün gövde görseldeki kapanış Selîmî dizelerine bağlandı. Tekrarlanan kapanış beyti Selîmî'dir; her tekrardan önceki dizeler Ali Emîrî ekidir. Basılı 198'de cetvel ve yeni bir kaynak beyti izler. Köksal A17 kaydı yalnız aidiyet, kimlik ve mevcut transkripsiyon için kontrol tanığıdır; kamu malı kaynak hakkı ondan devralınmaz.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Beyit yatmak ve ayakta durmak karşıtlığıyla bir görgü meselesi açar, sonra bunu ölüm sahnesine çevirir. Serv-i naz hitabı sevgiliyi ince ve dik gösterirken cenaze namazından uzak tutma buyruğu, gecikmiş ilgiyi reddeden ağır sitemdir.