Benim pirim Şahi Merdan Ali'dir
Cemlerde okunan bir nefes. İki bendin de sonunda aynı nakarat döner: “Haydar haydar pirim Ali'dir.” Şiir bir inanç bildirisi kadar bir aidiyet ilanıdır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Benim pirim Şahi Merdan Ali'dir
Sefiller destini tutan Ali'dir
Kopardı hayberin kapısın kırdı
Kaldırıp arşumana atan Ali'dir
pirim Ali'dir
1Benim pirim yiğitler şahı Ali'dir;
2sefillerin elinden tutan Ali'dir.
3Hayber'in kapısını koparıp kırdı,
4kaldırıp göğe atan Ali'dir.
5Haydar haydar, pirim Ali'dir.
- 2
Şah Hatayım Ali'm mansur darında
Hü deyi cebrail serim yardıran
Üç yüz yıldan sonra nergiz getiren
Nergizi selmana sunan Ali'dir
pirim Ali'dir
1Şah Hatayî'yim; Ali'm Mansur darağacında,
2“Hû” diyerek Cebrail'e başımı yardıran,
3üç yüz yıl sonra nergis getiren,
4nergisi Selman'a sunan Ali'dir.
5Haydar haydar, pirim Ali'dir.
Mahlas bendi üç ayrı menkıbeyi tek nefeste topluyor: Hallâc-ı Mansûr'un darağacı, Cebrail ve Selmân-ı Fârisî. Zaman burada düz akmıyor — üç yüz yıl sonra getirilen nergis, kerâmetin tarihin dışında işlediğini söylüyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 145146 numaralı sürüm esas alındı; imlâsına dokunulmadı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Nefes bir tanıtımla açılıyor ve ikinci dize övgünün yönünü belirliyor: gücünden önce, düşkünün elinden tutması anılıyor. Hayber kapısı Alevî-Bektaşî anlatısının en bilinen kerâmetidir; burada bir savaş sahnesi değil, bir kimlik işareti olarak duruyor.