Bes ü Şekvâ
Başkalarının kavuştuğu anda ayrılık yaşayan özne, kusurunu ve kaderin hükmünü sorgular.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
olurken agyâr,
Hecrin ile münselib huzûrum;
Ey hüsnü kusursuz olan yâr
Bilsem acabâ nedir kusurum?
Ben rahm-ı nasîbe muntazırken
Ahkâm-ı nasîbin en garibi
Dûr eyledi dest-i şefkatinden
Gönlüm gibi tıfl-ı bî-nasîbi!
Dünyâda saâdet ü felâhım
Bir lutfuna muntazırken ey mâh,
Ânım gibi en kâvi silâhım
Mehcûr-ı terahhumundur, eyvâh!
Yorgun nazarım dalarsa hâba
Gül-rûyunu görmedir ümîdi;
Eylerse teveccüh âfitâba
Vardır yine sence bir ümidi!
Meyl ü hevesim sana revândır;
ü fikretimsin!
Her gördügüm ayrı bir yalandır;
Sen sâde benim hakîkatimsin!
'Âlemde olurmı olmasan sen;
Ezvâk-ı hayâta iltifâtım?
Hercin bana güç gelir ölümden
Ey bâis-i lezzet-i hayatım!
«Mâlik olayım!» diyen gönüller
Memlûkun olur senin nihâyet!
Cevr ü siteminle ölmek ister
Cevrinden eden dahi şikâyet!
Âlâmımı etmek üzre takrîr
Lanzûm sühan nedir, nedir beyt?!
Çektiklerimi eder mi tasvîr
Her katre-i dîdem olsa bir beyt?
Eylerdi senin vücûdun ihyâ
Rûhumda yatan bütün hayali;
Her şi'rimi sen ederdin imlâ
Şi'rim bile şimdi kaldı hâlî
1Başkaları kavuşmanın coşkusuna dalmışken,
2Ayrılığın huzurumu benden aldı.
3Ey güzelliği kusursuz sevgili,
4Acaba benim suçum nedir, bilsem.
5Ben talihin merhametini beklerken,
6Kaderin en garip hükmü,
7Beni şefkatli elinden uzaklaştırdı,
8Gönlüm gibi nasipsiz çocuğu.
9Dünyadaki mutluluğum ve kurtuluşum,
10Ey ay yüzlü, bir lütfunu beklerken,
11Canım gibi en güçlü silahım bile,
12Senin merhametinden yoksun kaldı, eyvah.
13Yorgun bakışım uykuya dalarsa,
14Umudu gül yüzünü görmektir.
15Güneşe yönelse bile,
16Yine senden yana bir umudu vardır.
17Arzum ve hevesim sana doğru akar.
18Hayalimin ve düşüncemin hedefisin.
19Gördüğüm her şey ayrı bir yalandır.
20Benim tek gerçeğim sensin.
21Sen olmasan bu dünyada,
22Hayatın zevklerine ilgi duyar mıyım?
23Ayrılığın bana ölümden ağır gelir,
24Ey hayatımın tadının sebebi.
25Sana sahip olmak isteyen gönüller,
26Sonunda senin kölen olur.
27Eziyetinden şikâyet eden bile,
28Senin cevrinle ölmek ister.
29Acılarımı anlatmak için,
30Söze ve beyte ne gerek var?
31Gözümün her damlası bir beyit olsa,
32Çektiklerimi anlatabilir mi?
33Senin varlığın canlandırırdı,
34Ruhumda uyuyan bütün hayalleri.
35Her şiirimi sen bana yazdırırdın.
36Şimdi şiirim bile boş kaldı.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Cenab Şahabeddin adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 162648 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Olmaz ki gâye bâsıra-i intibâhdaCenab Şahabeddin · Şiir→
Başkalarının kavuştuğu anda ayrılık yaşayan özne, kusurunu ve kaderin hükmünü sorgular. Sevgili tek hakikat, hayatın tadı ve şiirin yazdırıcısı sayılır; gözyaşı damlalarının her biri beyit olsa bile acıyı anlatamayacağı düşüncesi, şiirin sonunda sözün de boş kalmasına varır.