Çaresizlik şiirleri
13 şiir · 11 şair
Divan şiirinde çaresizlik bir tıp diliyle kurulur: derd, deva, tabîb, merhem. Şair hastadır, hekim sevgilidir ve tedaviyi bilerek yapmaz — “dermansız derd” tam olarak budur. Çare yokluğu bir eksiklik değil, sevgilinin elindeki güçtür.
Halk şiirinde aynı hâl kadere bağlanır. Elden bir şey gelmemesinin sebebi sevgilinin inadı değil, yazının değişmezliğidir; şair itiraz etmez, sayar: neyi kaybettiğini, nereye gittiğini, kimin kaldığını. Sesin sükûneti burada teslimin değil, alışkanlığın işareti.
Modern şiirde çaresizlik dile taşınır. Orhan Veli'nin “anlatamıyorum” demesi bir duygu bildirimi değil, bir kabuldür: elden gelmeyen şey artık kavuşmak değil, söylemek. Bu sayfadaki şiirler çaresizliğin sırayla tıp, kader ve dil sorunu olarak nasıl kurulduğunu gösteriyor.
13 şiir
