Çekiç Altında
Demirle altın arasında geçen bir konuşma. Demir neden altından çok inlediğini açıklar ve cevap şiiri bir emek metninden bir dostluk metnine çevirir: onu döven, kendi cinsinden.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ey toprağın işkenceye dayanıklı madeni!
Senin külçen şu taşlarından sert iken
1Ey toprağın işkenceye dayanıklı madeni!
2Senin külçen şu granit taşlarından sert olduğu hâlde
- 2
Niçin hafif bir vuruşla inliyorsun böyle sen?
Bak, şu altın, senin gibi çıkarmıyor sesini;
1niçin hafif bir vuruşla böyle inliyorsun?
2Bak şu altın, senin gibi ses çıkarmıyor.
Soru bir kıyasla keskinleşiyor: aynı örs, aynı çekiç, farklı ses. Altın sessiz, demir inliyor — şiirin bütün bilmecesi bu farkta.
- 3
Onun sesi bir dertli ses, bir inilti değildir;
Ah, halbuki örsünüz bir, sizi döven çekiç bir.
1Onun sesi dertli bir ses, bir inilti değildir;
2ah, oysa örsünüz bir, sizi döven çekiç bir.
Koşulların aynılığı vurgulanarak bilmece iyice sıkıştırılıyor. “Ah” ünlemi şairin de cevabı bilmediğini gösteriyor — cevap bir sonraki beyitte demirin kendisinden gelecek.
- 4
— Benim sesim ağlar, inler, yürekleri titretir.
beni döven çekiç benim kendi cinsimden;
1— Benim sesim ağlar, inler, yürekleri titretir;
2zira beni döven çekiç benim kendi cinsimden.
Cevap tek cümlede geliyor ve şiirin eksenini değiştiriyor. Çekiç de demirdendir. Acıyı büyüten şey darbenin şiddeti değil, vuranın kim olduğu.
- 5
Altın için bir yabancı, başka cinsten bir maden.
Çekiç bana bir yara açan bir eldir;
1Altın için o bir yabancı, başka cinsten bir maden;
2bana ise iyileşmez bir yara açan eldir.
Altın yabancıdan darbe alıyor, demir kendi cinsinden. “Unulmaz” — iyileşmez — kelimesi farkı kalıcı kılıyor: yabancının vurduğu yara geçer, kendinden olanınki geçmez.
- 6
Bilmez misin eliyle incitilen gönüller
Çok zamanlar yaralarla ah eyler!..
1Bilmez misin, yâr eliyle incitilen gönüller
2uzun zaman sızlayan yaralarla âh eder!
Son beyit demirden insana geçiyor ve mecaz açıkça çözülüyor: söz konusu olan maden değil, dostun eliyle yaralanmak. Mehmet Emin'in sade dili burada işini görüyor — bütün şiir tek bir gündelik gerçeğe iniyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 165471 numaralı sürüm esas alındı. Sayfanın başındaki büyük harfli başlık ve altındaki telif açıklaması metne dâhil edilmedi.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
— Altın, altın...Mehmet Emin Yurdakul · Manzume→
Şiir demire seslenerek açılıyor ve ilk sıfat “işkenceye dayanıklı”. Metal burada bir malzeme değil, acı çeken bir varlık olarak konumlanıyor.