Cilveger nûr-ı tecellî dilde cânân nâ-bedîd
Görünürlük ile yokluk arasındaki gerilim bütün gazeli yönetir: tecelli ışığı ortadadır fakat sevgili görünmez; gönüldeki yaralar seçilir fakat onları açan ok ucu saklıdır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Cilveger nûr-ı dilde
Arşı tutmuş pertevi -i rahşân
Bir cihân-ârâ-yı gaybın dâg-dâr-ı tîriyim
Dilde bin zahm-ı belâ meşhûd
Hoş siyâsetgâhtır deşt-i hevâ-yı la'l-i yâr
Her serâbı bahr-ı hûn olmuş şehîdân
Şöyle ser-gerdân-ı câm-ı bezm-i kurbum kim olur
Çeşmime ser-tâ-be-pâ ecrâm-ı imkân
Dilde deryâsıyladır hûn-ı şehâdet kim eder
Katresi sad kerbelâ-yı deşt-i hicrân
Ger gidersem haşre giryân seyl-i eşkimden olur
Gülşen-i cennet harâb-âbâd-ı nîrân
Bü'l-aceb dîvâne-i aşkım ki * Ekrem * ben olur
Bir nigâh-ı vahdetimde küfr ü îmân
1Tecelli ışığı gönülde parlıyor; sevgilinin kendisi gözden uzaktır.
2Parıltısı arşı kaplamış, fakat parlak güneş ortada yoktur.
3Gizli, dünyayı süsleyen sevgilinin okuyla yaralanmışım.
4Gönülde bin bela yarası görülüyor, oku açan uç ise görünmüyor.
5Sevgilinin lal dudağına duyulan heves çölü ne hoş bir idam yeridir.
6Her serabı bir kan denizi olmuş, fakat şehitler görünmüyor.
7Yakınlık meclisinin kadehiyle öylesine başı dönmüşüm ki
8Gözüme, baştan ayağa mümkün varlıkların cisimleri görünmez.
9Gönülde şehadet kanı deniziyle birlikte bulunur; onun
10Bir damlası, ayrılık çölündeki yüz Kerbelâ’yı görünmez kılar.
11Mahşere ağlayarak gidersem gözyaşımın selinden
12Cennet bahçesi ateş harabesine döner, kendisi de görünmez.
13Ne şaşırtıcı bir aşk delisiyim; Ekrem ben olurum da
14Birlik bakışımda küfür de iman da seçilmez.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Recaizade Mahmut Ekrem adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'taki 2 sabit sayfa revizyonundan birleştirilmiştir (oldid: 102493, 102495). Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Görünürlük ile yokluk arasındaki gerilim bütün gazeli yönetir: tecelli ışığı ortadadır fakat sevgili görünmez; gönüldeki yaralar seçilir fakat onları açan ok ucu saklıdır. Cennet, ateş, iman ve inkâr karşıtlıkları son beyitte Ekrem’in vahdet bakışıyla aynı ufukta eritilir.