Degüldür naḳş-ı kemḫā dāmenüñde pençe şeklinde
Selîmî mahlasıyla kayıtlı dört dizelik nazm, sevgilinin eteğindeki pençe biçimli deseni âşığın umut eli, göğsündeki siyah düğmeleri ise yakada kalmış göz bebekleri olarak yeniden yorumlar. Köksal'ın A kümesi parçayı Yavuz Sultan Selim'e kesin bağlar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Degüldür -ı dāmenüñde şeklinde
Benüm dest-i ümīdümdür ki dāmānuñda ḳalmışdur
1Eteğindeki pençe biçimli şey atlas kumaşın deseni değildir;
2O, eteğine tutunup kalmış benim umut elimdir.
- 2
tügme degül gögsüñde turġanlar benüm ‘ömrüm
Gözüm merdümleridür ki girībānuñda ḳalmışdur
1Ey ömrüm, göğsünde duranlar siyah düğmeler değildir;
2Onlar yakanda kalmış gözlerimin bebekleridir.
İkinci beyit aynı dönüşümü düğmelere uygular: siyah yuvarlaklar âşığın göz bebekleridir. Ömrüm hitabı yakınlık kurarken gözlerin yakada kalması, bakışın sahibinden ayrılıp sevgilinin giysisine bağlandığını gösterir.
Metnin kaynağı
Köksal 2019'un A kümesi, mecmua kayıtları ve şiirdeki Selîmî/Selim Şah işaretleri temelinde bu manzumeyi Yavuz Sultan Selim'e kesin olarak bağlar.
Atıf kanıtını aç ↗M. Fatih Köksal, “Yavuz Sultan Selîm'in Türkçe Şiirleri”, Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi 40 (2019); koksal2019-A11; kaynak(lar): Fatih Hamza Suer, Sivas Ziya Bey Yazma Eserler Kütüphanesi'ndeki 6457 Numaralı Şiir Mecmuası (İnceleme-Metin), Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi SBE, Sivas 2012, s. 66. Yavuz Sultan Selim'in Türkçe şiir söylediği çağdaşı Sehî Beg ve Latîfî tarafından reddedilir; Türkçe manzumelerin ona aidiyeti mecmua kayıtları temelinde Köksal'ın 2019 neşrinde kurulmuştur. Torunu II. Selim de Selîmî mahlasını kullandığından neşir aidiyeti kesinleşmeyen manzumeleri ayırır; bu şiir kesin A kümesindedir. Makale metni dergi politikasında CC BY-NC 4.0 olarak sunulur; ticari canlı kullanım ayrı izin olmadan yapılmamalıdır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk beyit giysideki pençe desenini gerçek bir ele dönüştürür. Umut eli sevgilinin eteğine tutunmuştur; süsleme böylece ayrılığın bıraktığı bedensel iz olur. Dâmen sözü hem kumaş kenarını hem sığınılacak eşiği taşır.