Deniz

Denize hiç bakmadan denizi bilmek üzerine üç bölüm. Şiirin sonunda bir tersine çevirme var: aynı manzara, orada büyüyen çocuklar için hiçbir şey ifade etmiyor.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ben deniz kenarındaki odamda

   Pencereye hiç bakmadan

   Dışardan geçen kayıkların

   Karpuz yüklü olduğunu bilirim.

   1Ben deniz kenarındaki odamda,

   2pencereye hiç bakmadan,

   3dışarıdan geçen kayıkların

   4karpuz yüklü olduğunu bilirim.

   Bilginin kaynağı görmek değil alışkanlık. Kayığın yükünü sesinden ya da kokusundan bilmek, o yerde uzun süre yaşamış olmanın kanıtı. Şiir manzara tarif etmiyor, aşinalığı tarif ediyor.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Deniz, benim eskiden yaptığım gibi,

   Aynasını odamın tavanında

   Dolaştırıp beni kızdırmaktan

   Hoşlanır.

   1Deniz, eskiden benim yaptığım gibi,

   2aynasını odamın tavanında

   3dolaştırıp beni kızdırmaktan

   4hoşlanır.

   Suyun tavana vuran yansıması, çocukken ayna ile yapılan bir oyuna benzetiliyor. Deniz burada bir manzara değil, eski bir oyun arkadaşı — ve yaramazlık eden taraf o.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Yosun kokusu

   Ve sahile çekilmiş dalyan direkleri

   Sahilde yasayan çocuklara

   Hiçbir şey hatırlatmaz.

   1Yosun kokusu

   2ve sahile çekilmiş dalyan direkleri,

   3sahilde yaşayan çocuklara

   4hiçbir şey hatırlatmaz.

   İlk iki bölümde koku, ışık ve kayık yükü konuşan için hatıra taşırken, kıyıda büyüyen çocuklar için aynı ayrıntılar olağandır. Son bölüm anlamın yalnız manzarada değil, ona bakan kişinin geçmişinde ve alışkanlığında oluştuğunu gösterir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle