Girüb Meyhâne-i Kûy-ı Harâbâta Biraz Eğlen

Harabat meyhanesine girme çağrısını velâyet seyriyle yan yana getirip ârife kendisi olmayı, kendinden ayrılmamayı ve yâr ile ağyâr ayrımını aşmayı söyleyen tasavvufî şiir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Girüb meyhâne-i kûy-ı harâbâta biraz eğlen

   Velâyet seyrin it bir kerre sen de yâri bir el gör

   1Harabat semtinin meyhanesine girip biraz oyalan.

   2Bir kez velâyet âlemini seyret; sen de sevgiliyi bir yabancı gör.

   Meyhane ve harabat, tarihsel tasavvufî sözlükte yalnız gerçek içki mekânı değildir; alışılmış benlik sınırlarının sorgulandığı simgesel alandır. Velâyet seyrine çağrı, sevgiliyi bile bir “el”, yani yabancı gibi görme paradoksuyla sonuçlanır.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Velâ ‘ârif iseñ gel sen sen ol ayrılma kendüñden

   Ne yâri bil ne ağyâra medâr it ne engel gör

   1Gerçekten ârifsen gel; sen sen ol, kendinden ayrılma.

   2Ne sevgiliyi bil ne başkasına dayan; ne de bir engel gör.

   “Sen sen ol” bir “kendin ol” buyruğu değil, ardından gelen yasağı pekiştiren kalıptır; kişinin kendinden ayrılmamasını ister. Ardından yârı bilmek, ağyâra dayanmak ve engel görmek aynı anda geri çekilir; beyit bu çelişkili söyleyişi âriflik iddiasının tarihsel dili içinde kurar.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle