Dilberin Vechine Bismillâh Oku
Hurufî bir gazel: sevgilinin yüzünü okunacak bir metin sayar. Her beyit yüzün bir parçasını bir âyete ya da ilahî isme bağlar; son beyitte üç harf verilerek okuma anahtarı gösterilir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Dilberin vechine Bismillâh oku
Gör bu hüsn-i hulku oku
1Dilberin yüzüne “Bismillâh” diye oku
2Bu güzel yaratılışı gör, “Allah'ın sanatı” diye oku
- 2
Çehre-i ruhsâresin
Kelâmullah oku
1Yanağının çehresini “Seb'u'l-mesânî” diye oku
2“Allemel-esmâ”, Allah'ın kelâmı diye oku
Seb'u'l-mesânî, “yedi tekrarlanan” demektir ve Fâtiha'yı anar; Hurufî okumada yüzdeki yedi hat (iki kaş, dört kirpik, saç çizgisi) o yediye karşılık getirilir. İkinci dize Âdem'e bütün isimlerin öğretildiğini bildiren âyetten alınmıştır: yüz, isimlerin yazıldığı levhadır.
- 3
Ver salevat görse aynın aynını
Kaşların hem kudret-i Allah oku
1Gözün, kendi aslını görürse salevat getir
2Kaşlarını da “Allah'ın kudreti” diye oku
“Ayn” aynı dizede iki kez geçer ve iki anlamı birden taşır: hem göz hem bir şeyin kendisi, aslı. Gören ile görülenin çakıştığı an salevatla karşılanır. İkinci dize kaşı harf gibi okur; kaşların çizgisi burada kudretin imzasıdır.
- 4
Ol beyân-ı beyyinât-ı zât-ı Hak
Sûret-i insandır eyvallah oku
1O, Hak zâtının apaçık delillerinin beyanıdır
2İnsan suretidir; “eyvallah” diyerek oku
Gazelin merkezî hükmü burada kurulur: delil metinde değil, insan yüzündedir. İlk dize üç izafetle ağırlaşır ve okuru bir tanımın içinden geçirir; ikinci dize bu ağırlığı tek bir tekke sözüyle karşılar. “Eyvallah”, kabul etmenin en kısa hâlidir.
- 5
Ger dilersen olmağa
Geç bu kesretten Kitâbullah oku
1Kurtuluşa erenlerden olmak istersen
2Bu çokluktan geç, “Allah'ın kitabı” diye oku
Şart cümlesi okura bir bedel gösterir: kurtuluşun karşılığı kesretten, yani çoklukta oyalanmaktan vazgeçmektir. “Geç” fiili hem terk etmek hem bir yerden öteye geçmek demektir; çokluğun içinden geçen, aynı manzarayı bu kez kitap olarak okur.
- 6
Harf-ı nutka ’dan al sebak
Asl u fer’i nakş-ı Arşullah oku
1Söz harfinin dersini Câvidan'dan al
2Aslı da fer'i de “Arş'ın nakşı” diye oku
Câvidân-nâme, Hurufîliğin kurucusu Fazlullah Esterâbâdî'nin kitabıdır; beyit okuma anahtarını açıkça bir kaynağa bağlar. “Asl u fer'” kök ile dal, yani temel ile ayrıntı demektir: ikisi de aynı nakşın parçası sayılınca okumada ayrıntı diye atılacak yer kalmaz.
- 7
Fâ ü dâd ü lâmdan iste Rabbini
Ey Kalender ilm-i oku
1Fâ, dâd ve lâm harflerinden Rabbini iste
2Ey Kalender, Allah ehlinin ilmini oku
Makta üç harf verir ve bırakır: fâ, dâd, lâm birleşince “fazl” olur — Hurufîliğin kurucusunun adı. Bir önceki beyitte anılan Câvidân bu okumayı destekler. Şair adını söylediği dizede kendi kendine ders verir; gazel, okuma emriyle başladığı gibi okuma emriyle biter.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 170423 numaralı sürüm esas alındı; Ergun derlemesinin Kalender faslındaki —5— numaralı şiirdir, sıra numarası metne alınmadı. Şiir kaynakta iki sayfaya taşıyor (dördüncü beytin sonunda sayfa değişiyor); dizeler kesintisiz aktarıldı ve on dört dize kafiyeye göre yedi beyte bölündü. Kaynaktaki “Harf-ı”, “Seb’ulmesan”, “Allemelesmâ” yazımları olduğu gibi bırakıldı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Dün gece seyranda bâtın yüzündeKalender Abdal · Nefes→
Redif “oku” bütün gazelin yöntemini baştan söyler: bakmak değil okumak istenir. Besmele bir kitabın ilk satırıdır; yüzü besmeleyle açmak, insanı açılacak bir mushaf saymaktır. İkinci dize görmeyi de okumaya çevirir — bakılan şey artık sanat eseri, arkasında sanatkâr vardır.