Dost eline giden sail dur eğlen
Dost iline giden yolcuyu durdurup mektup yollayan bir koşma. Hasret önce bekleyişle, sonra öksüzlerin hâliyle ölçülüyor; son dörtlükte şair ustası Vacit'i anıyor ve kendini Âgâhî değil Veli diye imzalıyor.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Dost eline giden dur eğlen
Muhabbetnamenin sırası geldi
Mevlayı seversen hemen bir eğlen
Şimdilik gönlüme burası geldi
1Dostun diyarına giden yolcu, dur biraz oyalan
2Sevgi mektubunun sırası geldi
3Mevla aşkına, hemen bir dur bekle
4Şimdilik gönlüme bu yer, bu söz düştü
- 2
Gelmedi sevdiğim bilmem ne güne
kalmadı düne bugüne
Hayal meyal yar gözlerim
Sevdiğim kaşların karası geldi
1Sevdiğim gelmedi, hangi güne kaldı bilmem
2Ne düne ne bugüne dayanacak gücüm kaldı
3Sevgili hayal meyal gözümün önüne geliyor
4Sevdiğim, kaşlarının karası gözümde canlandı
Bekleyişin süresi takvimle değil, "düne bugüne" dayanamamakla ölçülüyor. Son iki dize görüntüyü tersine çeviriyor: sevgili gelmiyor ama gözün önüne geliyor, hem de bütünüyle değil kaşının karası kadarıyla. Hasret bir bakış artığına indiriliyor.
- 3
Nice yetimler var halli balınca
Boynu eğri benzi sarı kalınca
Çıkmaz bu dert benden ta ki ölünce
Derler ki yürekte yarası kaldı
1Nice öksüz var, her biri kendi hâlince
2Boynu bükük, benzi sarı kalınca
3Bu dert ölünceye kadar benden çıkmaz
4Derler ki yüreğinde yarası kaldı
Kaynak burada "halli balınca" yazıyor; büyük olasılıkla "hâl ü bâlince", yani "kendi hâline ve boyuna göre" ibaresinin bozulmuş hâli. Dörtlük ayrıca redifi kırıyor: şiirin geri kalanı "geldi" ile biterken bu birim "kaldı" diyor ve kalıcı yarayı biçime de yazıyor.
- 4
Mektubum ol yare var böyle söyle
Bunca kalır mı böyle
Vacida eğlenme gel eyle
Vallahi Veli'nin göresi geldi
1Mektubum, o sevgiliye git ve böyle söyle
2Bunca hasret böyle sürüp gider mi
3Vacit, oyalanma, lütfet de gel
4Vallahi Veli'nin seni göresi geldi
Son dörtlük iki ad taşıyor. "Vacida" seslenişi, Âgâhî'ye âşıklığı öğreten Zileli Vacit'e; "Veli" ise şairin asıl adı Veliyüddin'e ve uzun süre kullandığı ilk mahlasına gidiyor. Yani mektubu gönderen kişi kendini burada Âgâhî diye değil, Veli diye imzalıyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 166138 numaralı sürüm esas alındı. Üçüncü dörtlükteki "halli balınca" büyük olasılıkla "hâl ü bâlince" ibaresinin bozulmuş biçimi; kaynak dizgisi değiştirilmedi. "Hasiretlik" yazımı da kaynakta böyle.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Koşma bir yol ağzında başlıyor: dost eline giden yolcu durduruluyor ki mektup yetişsin. "Bir eğlen" iki dizede tekrarlanınca acele değil, oyalama duygusu kuruluyor — söyleyecek sözü olan, ulağı elinden kaçırmamaya çalışıyor.