Eser
İnsandan eser, eşekten semer kaldığını söyleyen iki dizelik nükte; kalıcı değeri kişinin geride bıraktığı işle ölçer.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bir insan öldümü ondan kalacak eseri,
1Bir insan öldüğünde ondan geriye eseri kalır;
- 2
Bir eşek ondan da .
1bir eşek öldüğünde de en sonunda semeri kalır.
İkinci dize aynı cümle kalıbını sözcük sözcük yineler ve yalnız iki ismi değiştirir: insanın yerine eşek, eserin yerine semer geçer. Nükteyi taşıyan şey “eser” ile “semer” arasındaki ses yakınlığıdır; “nihayet” sözü de mirası bir sırt takımına indirerek beklentiyi düşürür. Hedef alınan hayvan değil, geriye semer kadar bile iz bırakamayan kişidir.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'ın 140472 numaralı sabit revizyonundaki tek poem gövdesi bütünüyle esas alındı; 2 dolu dize incipitten kapanışa kadar korundu. Revizyon SHA-1 04a6653e3d6267002a0fa13cd8c9d2fbdd9e247d. Kaynakta görünen tarihî yazım ve noktalama özgün metinde korundu.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Allah'a dayandım! diye sen çıkma yataktan...Mehmet Âkif Ersoy · 22 dizelik manzume→
Dize ölüm ile geriye kalan arasında tek bir denklem kurar: “öldümü” burada soru değil şart bildirir, yani ölüm bir koşula indirgenir ve karşılığına “eser” yazılır. Ölenin adı, işi ya da niteliği anılmaz; ölçüt kişinin kendisi değil, bıraktığıdır.