Ey dirįġā Tire Mollası Efendi-zādenüñ
Tire Mollası-zâde Ebû Bekir Efendi'nin kızı Zeyneb'in ani ölümü, peygamber kızının adaşlığı ve cennet duasıyla 1171'de anılır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ey Tire Mollası Efendi-zādenüñ
gitdi nāgehān
1Ey yazık; Tire Mollası Efendi-zâde'nin,
2iffetli kızı ansızın ahirete gitti.
- 2
Ol duħter-i pākįze-i
Terk-i Ǿālem ile itdi Ǿazm-i
1Peygamberlerin övüncünün temiz kızının adaşı,
2dünyayı bırakıp cennet bahçesine yöneldi.
Zeyneb'in peygamberlerin övüncü olan Hz. Muhammed'in temiz kızıyla adaşlığı, ölen kızı kutsal bir ad hafızasına bağlar. Dünyayı terk edip cennet bahçesine yönelmesi, ani ölümü bir mekândan daha yüce bir mekâna geçiş diliyle anlatır.
- 3
Vālideyninüñ duǾāsıyla rıżāsıyla anuñ
Cürmini Ǿafv eyleye lûŧfıyla
1Anne babasının duası ve rızasıyla,
2yardımı istenen Tanrı lütfuyla kusurunu bağışlasın.
Anne ve babanın duası ile rızası, bağışlanma dileğinin ailevi dayanağıdır. ‘Rabb-i müsteân’ sözü, yardımı kendisinden istenen Tanrı'ya yönelerek Zeyneb'in kusurlarının lütufla affedilmesini ister; yas, hüküm vermek yerine temkinli bir dua biçimi alır.
- 4
ile didi vālidi tārįħini
Zeynebe gül-zār-ı Cennet ola yā Rabbi mekān
1Babası ona sevgisiyle tarihini söyledi:
2ey Tanrım, cennet bahçesi Zeyneb'e mekân olsun.
Babanın tarih cümlesini sevgisiyle söylemesi, manzumeyi resmî kayıttan kişisel yas sözüne yaklaştırır. Kapanışta Zeyneb'in adı açıklanır ve açılıştaki ahiret yolculuğu cennet bahçesinin ona mekân olması duasıyla somut bir varışa kavuşur.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e8807444-8be2-473b-8401-17fe7c7cc29b:tarih172-pdf1054-1055; Târihler no.172, basılı 1009-1010/gerçek PDF 1054-1055, basılı yıl 1171; ayrı numaralı tam kayıt. CC BY profile-adjacent, PDF içine gömülü değil.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ey gözüm nūrı benüm böyle ola maǾlūmuñNazîr İbrahim · Matla/Müfred→
‘Ey dirîğâ’ nidası ani kaybı daha ilk anda yasa çevirir. Tire Mollası-zâde'nin iffet sahibi kızının beklenmedik biçimde ahirete gitmesi, hem aile bağını hem ahlâkî niteliğini söyleyerek kaybedilen kişiyi kısa ama belirgin bir portreyle tanıtır.