Târîh-i Şeyh-i Balat (T72)

Vefat eden kişinin kaleminin bir beyitle gelip, o sustuğu için tarihini yazdığı manzume; Seyyid Muhammed Vahyî'nin menzilini ilahî âlemin kürsüsü olarak diler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Geldi bir beyt ile kalem anıñ

   Yazdı târîhini çün itdi sükût

   1Onun kalemi tek bir beyitle geldi;

   2o sustuğu için kalem tarihini yazdı.

   Beyitte iki eylem birbirine bağlanır ve özneleri ayrılır: gelen ve yazan kalemdir, susan ise kalemin sahibidir. “Çün” bağlacı bunu sebebe çevirir; yazı ancak ses kesildiği için başlar. Kalemin “bir beyt ile” gelmesi de tarihin uzun bir mersiye değil, tek nefeslik bir söz olduğunu baştan bildirir.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   İde Seyyid-i Muhammed Vahyî

   Menzili hâli kürsî-i lâhût

   1Seyyid Muhammed Vahyî'nin

   2şimdiki menzili ilahî âlemin kürsüsü olsun.

   İkinci beyit adı ve dileği iki dizeye bölerek okumayı yavaşlatır: önce kim olduğu, sonra nerede olması istendiği söylenir. “Menzil” yolculukta durulan yerdir, “hâli” sözcüğü onu şimdiki zamana bağlar. İstenen durak “kürsî-i lâhût” olunca yolculuk yeryüzünden çıkar ve dua bir yer tahsisi biçimini alır.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle