Gördüm o güzel sünbül ü gülzâre sarılmış
Şair ‘sünbül ü gülzâre sarılmış’ yüzeyinde gördüğü güzelin bağını kesin bir saç ve bahçe ayrımına zorlamaz. Âşıkların feryadı, tekil ‘ana’ göndergesi, nasihat ile nisbetin kapalı yönü şiir boyunca sürer; mahlaslı son beyitte hilâle dönme fiilinin faili açık bırakılır ve kan dökücü bakışın merhametsizliği öne çıkar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Gördüm o güzel sarılmış
Kendi gibi sarılmış
1O güzeli ‘sünbül ü gülzâre sarılmış’ gördüm; bağ ve sarılma nesnesi kapalıdır.
2‘Kendi gibi cevr idici dildâre sarılmış’ yüzeyi ikinci bağı verir.
- 2
eylemesün neylesün Uşşâk
Yüz virmez ana sarılmış
1Âşıklar feryat ve figan etmesin de ne yapsın?
2‘Ana’ yüz vermez; tekil gönderge kapalıdır, kara yüzlü rakibe sarılmış.
“Neylesün” sorusu Uşşâk’ın feryadını başka çare bırakmayan tepki olarak sunar. Ardından “yüz virmez ana” gelir; “ana” tekildir ve önceki çoğul âşıklarla gönderge gerilimi yaratır, bu yüzden “onlara” diye çoğullaştırılmaz. Açık karşıtlık, yüz vermeme hareketiyle kara yüzlü ağyara sarılmanın yan yana gelişidir.
- 3
Bin kerre gördüm ana olmaz
ol fitne-i mekkâre sarılmış
1‘Bin kerre nasîhat ide gördüm ana olmaz’ yüzeyinde öğüdün faili kapalıdır.
2‘Nisbet edüp’ yönü kesinleşmeden o hilekâr fitneye sarılmış.
“Bin kerre” ile “nasîhat ide” parçaları öğüdü, görme fiili ve “ana olmaz” sonucu yan yana getirir; fakat nasihat eden kişi yüzeyde belirtilmez. “Nisbet edüp”ün yönü ve burada inat mı, oranlama mı, karşılık mı taşıdığı da kesin değildir. Güvenli sonuç, eylemin “fitne-i mekkâr”a sarılmayla bitmesidir.
- 4
Ey Âşık Ömer cevrinile döndü hilâle
Rahmeylemez ol sarılmış
1‘Ey Âşık Ömer cevrinile döndü hilâle’ dizesinde hitap, iyelik ve üçüncü tekil fail kapalıdır.
2Merhamet etmez; o kan dökücü bakışa sarılmış.
“Ey Âşık Ömer” bir hitaptır; ardından gelen “cevrinile döndü hilâle” üçüncü tekil fiil taşır ve “cevrin” iyeliğinin kime ait olduğu kesinleşmez. Bu yüzden Ömer’in bedeninin doğrudan hilâle inceldiği söylenemez. Açık kalan hareket “rahmeylemez” hükmü ve “gamze-i hunhâr”a sarılma görüntüsüdür.
Metnin kaynağı
Ergun 1936 şiir No.230 Âşık Ömer bölümündedir ve gövdede Ey Âşık Ömer cevrinile döndü hilâle mahlası açıkça görünür.
Atıf kanıtını aç ↗Kaynak sürümü ergun1936-n230-A80729B2A59C. Sadeddin Nüzhet Ergun, Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri (1936), şiir No.230, PDF 205; 4 iki dizelik birim/8 dize. Editoryal ihtiyat: No.230’da ‘sünbül ü gülzâre’, ‘ana’, ‘nasîhat ide / nisbet edüp’ ve ‘Ey Âşık Ömer cevrinile döndü hilâle’ zincirleri kapalıdır; saç/bahçe, öğüt faili, nisbet yönü ve hilâle dönen kişi kesinleştirilmedi. Tarama yeniden dağıtılmadı. No.226 okunamadığı, No.232–235 eksik yaprakta kaldığı için bu partinin kapsamı dışındadır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
“Sünbül ü gülzâre” yüzeyindeki bağlaç ya da izafet ilişkisi ve “sarılmış” fiilinin nesnesi güvenle ayrıştırılamaz; bu nedenle güzel sessizce sümbül saçlı sayılıp gül bahçesine yerleştirilmez. İkinci dize “kendi gibi cevr idici dildâre sarılmış” bağını verir, fakat ilk dizeden ayrı ikinci bir sevgili hikâyesi kesinleştirilmez.