Hayretle Hemân Üstüme Dil-ber Düşe Yazdı
“Düşe yazdı” redifiyle sevgilinin yaklaşmasını ölüm, uyku, arı ve dört kaş imgelerine bağlayan gazel, gerçekleşmek üzere olan anların gerilimini taşır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Hayretle hemân üstüme dil-ber
Ben hergiz inanmadum o dahı
1Sevgili hayretle neredeyse üstüme düşüyordu;
2ben hiç inanmadım, o da düşmek üzereydi.
- 2
‘Âşıklarını öldürse öldüre o âfet
Evsâfını ser-i defter-i ‘âşık-küşe yazdı
1O afet âşıklarını öldürürse öldürsün;
2niteliklerini âşık öldürenler defterinin başına yazdı.
İkinci beyit öldürmeyi peşinen kabullenip asıl işi kayda geçirmeye çevirir: afetin vasıfları “‘âşık-küş” defterinin başına yazılır. “Yazdı” redifi burada düşmek anlamından ayrılıp kalemle kaydetmek anlamına kayar.
- 3
Düşmez dir idüm bûsesinüñ mevsimi ammâ
şeker bâdem-i çeşmin
1Öpücüğünün mevsimi gelmez sanırdım ama,
2uyku bastı; şeker bademi gözleri kapanmak üzereydi.
Üçüncü beyitte öpücük mevsiminin hiç gelmeyeceği sanılırken uykunun bastırması sahneyi değiştirir. Şeker bademine benzetilen gözün kapanmak üzere oluşu, redife düş ve uyku çağrışımını da ekleyerek üç anlamı aynı sözde toplar.
- 4
Dil âyet-i ‘aşkı okıdı soñra üfürdi
-i cân u bedeni bî-hûşa yazdı
1Gönül aşk ayetini okudu, sonra üfledi;
2can ile bedenin baş sayfasını baygın hâle yazdı.
Dördüncü beyit gönlü okuyup üfleyen biri yapar: aşk ayeti okunur, sonra üflenir. Bu işlemin sonucu can ile bedenin baş sayfasına baygınlığın yazılmasıdır; şifa arayan hareket kendi kaydını bayılma olarak bırakır.
- 5
Ârî ben anuñ vaslını isterdüm efendüm
dört yanumdan üşe yazdı
1Evet efendim, ben ona kavuşmayı isterdim;
2belâ arıları dört yanımdan üşüşmek üzereydi.
Beşinci beyitte konuşan isteğini açıkça kabul eder ve hemen ardından belâ arılarının dört yandan üşüşmek üzere olduğunu söyler. Arzunun dile gelmesiyle sokulmanın yaklaşması aynı beyitte bitişik durur.
- 6
Kânî niçe olmasun o çâr ebrûya mâ’il
-i varak-ı hüsni felek dört köşe yazdı
1Ey Kânî, o dört kaşa nasıl eğilim duymasın;
2felek, güzellik yaprağının vefkini dört köşeli yazdı.
Makta dört kaşı bir vefkin dört köşesine yerleştirir: felek, güzellik yaprağını kare düzenli bir tılsım gibi yazmıştır. Redifin “yazdı”sı böylece kaderi çizen kalemin işi olarak son bir kez anlam değiştirir.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e7912dc2-9d1e-4325-af4a-c55ffa865ab5:g194-pdf320-321-printed313-314. Elbir neşrinde G194, basılı s. 313-314/PDF 320-321; 12 dize, basılı ölçü kalıbının adı ve G194 numarası-incipit-6 beyit-Kânî mahlası-sonraki numaralı başlık ile tam sınır görselden sabittir. Ana Hâb aldı okuması korunmuştur. Profildeki CC BY bağlantısı dosya ekine komşudur; PDF içinde gömülü lisans yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Kim sîne ü nâfeñ göre bahr ü beri neylerKânî · Kıt‘a→
Matla iki “düşe yazdı”yı üst üste getirir: önce sevgili hayretle âşığın üstüne düşmek üzeredir, sonra inanmayan konuşanın kendisi. Redif aynı beyitte hem bir hareketi hem bir inanmama hâlini taşıyacak kadar esner.