Ĥażret-i Ġavŝį Efendi menzilin tutmış iken

Gavsî Efendi'nin makamını sürdüren Mevlevî Osman Dede'nin dostlarına veda edip Adn'a gidişi, 1143 tarihini veren iki beyitle anılır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ĥażret-i Ġavŝį Efendi menzilin tutmış iken

   ǾAzm-i Ǿadn idüp didi aĥbāba unutmañ beni

   1Gavsî Efendi'nin makamını sürdürürken,

   2Adn'a yönelip dostlarına “Beni unutmayın” dedi.

   Osman Dede, Gavsî Efendi’nin makamını sürdürürken Adn’a yönelir ve dostlarına ‘beni unutmayın’ diye seslenir. Kurumsal devamlılıkla kişisel veda aynı beyitte buluşur; ölüm, soyut bir haberden çok hatırlanma talebi taşıyan bir ayrılıktır.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Cevherį tārįħidür anuñ Nažįrā śad dirįġ

   ǾAdne gitdi Ǿaśrı ķuŧbı Mevlevį ǾOŝmān Dede

   1Ey Nazîr, ne yazık, bu onun noktalı harflerle tarihidir:

   2çağın kutbu Mevlevî Osman Dede Adn cennetine gitti.

   Nazîr ikinci beyitte ‘yüz kere yazık’ nidasıyla kendi yasını öne çıkarır ve cevherî tarih tekniğini açıklar. Osman Dede’nin ‘çağın kutbu’ diye anılması Mevlevî çevresindeki manevî konumunu, Adn’a gidişi ise ölümün cennet yolculuğu olarak kurulmasını gösterir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle