Kimseden Ümmîd-i Feyz Etmem

Dört dizelik kıta, dışarıdan lütuf ve kanat beklemeyi reddeder; şair kendi göğünde uçan kuş imgesiyle eğilmeyi esaret boyunduruğundan ağır sayar ve düşünce, bilgi, vicdan özgürlüğünü kimliğinin özeti yapar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Kimseden ümmîd-i feyz etmem, dilenmem perr ü bâl;

   Kendi cevvim, kendi eflâkimde kendim tâirim.

   İnhinâ, tavk-ı esâretten girândır boynuma;

   Fikri hür, irfânı hür, vicdânı hür bir şâirim.

   1Kimseden bereket ve destek ummam; kanat dilenmem.

   2Kendi göğümde, kendi gök katlarımda uçan kuş benim.

   3Eğilmek, boynuma esaret boyunduruğundan daha ağır gelir;

   4düşüncesi özgür, bilgisi özgür, vicdanı özgür bir şairim.

   İlk iki dize başkasından feyiz ve kanat istemeyi reddedip uçuş alanını “kendi göğüm, kendi göklerim” diye sahiplenir; kuş imgesi yaratıcı bağımsızlığı somutlaştırır. Üçüncü dize fiziksel eğilmeyi esaret boyunduruğundan daha ağır sayarak tavizsiz bir onur ölçüsü kurar. Son dizedeki üçlü “hür” tekrarı düşünceyi, bilgiyi ve vicdanı aynı şairlik tanımında birleştirir; slogan etkisi şiirin kendi tekrar yapısından doğar.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle