DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Âşık Ömer/Mahabbet ummazam senden yürü ey bîvefâ dünyâ
Şiir · 17. yüzyıl

Mahabbet ummazam senden yürü ey bîvefâ dünyâ

Şair dünyayı vefasız ve fanî bir güç olarak sorgular; geçmiş hükümdarların yok oluşunu, dünya düzeninin güvenilmezliğine kanıt sayar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    ummazam senden yürü ey dünyâ

    Çün âhır can gider tenden ya ne bunca cefâ dünyâ

    1Ey vefasız dünya, senden sevgi beklemiyorum; yoluna git.

    2Sonunda can bedenden çıkacaksa bunca eziyet niye, dünya?

    Bîvefâ dünyadan mahabbet ummamak, onunla pazarlığı daha ilk dizede keser. Canın âhır tenden gideceği kesinliği karşısında “ne bunca cefâ” sorusu yükselir; fanilik zaten kaçınılmazken dünyanın fazladan eziyeti anlamsız ve ölçüsüz görünür.

  2. 2

    Ki zehrinden niçe erler serler

    Niçe Sâm ü Skender’ler gezüp Kaf’tan Kaf’a düny[â]

    1Senin zehrinden nice yiğit ve nice baş kurtulamadı.

    2Nice Sâm ve İskender Kaf’tan Kaf’a dolaştı, düny[â].

    Dünyanın zehri niçe erleri ve serleri halâs bırakmaz; güç ile ün ölümden kurtuluş sağlamaz. Sâm ve İskender’in Kaf’tan Kaf’a gezmesi hükümranlığın genişliğini gösterir, fakat masal coğrafyasını dolaşmak bile zehrin erişiminden çıkarmamıştır.

  3. 3

    Kani yâ bunca şâhânı kattın ey

    Niçe Taht-ı Süleymân’ı esüp verdin dünyâ

    1Hani bunca hükümdar? Hepsini toprağa kattın, ey fani dünya.

    2Nice Süleyman tahtını bir üfleyişle savurdun, dünya.

    “Kani” sorusu bunca şâhânın yokluğunu doğrudan dünyanın yüzüne vurur. Türâba katılan hükümdarlar ile püf diye savrulan Taht-ı Süleymân, en sağlam görünen iktidarı nefes kadar hafif kılar; fânî dünya hem mezar hem dağıtan rüzgârdır.

  4. 4

    Fenânın gerdişi budur cefâ zehriyle memlûdur

    Binâ-yi evveli sudur değildir pür safâ dünyâ

    1Faniliğin dönüşü budur: eziyet zehriyle doludur.

    2İlk yapın su olsa da sevinçle dolu değilsin, dünya.

    Fenânın gerdişi cefâ zehriyle dolu bir dönüş olarak tanımlanır. Binâ-yi evvelin su oluşu akışkan ve dayanıksız kökene işaret ederken pür safâ olmamak bu başlangıcın mutluluk üretmediğini söyler; dünya kurulmuş olsa da huzur verecek temele sahip değildir.

  5. 5

    Ömer gör âlemi mutlak yok vefâ elhak

    Vefâ olsa görürdü Hak Habîbi Mustafâ dünyâ

    1Ömer, gör: dünyada gerçekten vefanın tadı yoktur.

    2Vefa olsaydı Allah’ın sevgilisi Mustafa dünyayı görürdü.

    Ömer dünyanın mezâkında vefâ bulunmadığını elhak sözüyle kesinleştirir. Habîb-i Mustafâ örneği en sevilen peygamberin bile dünyada kalmadığını hatırlatır; eğer vefâ olsaydı onun ayrılığı gerçekleşmezdi düşüncesi, faniliği en yüksek sevgi ölçüsüyle sınar.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Ergun 1936 şiir No.162 Âşık Ömer bölümündedir ve gövdede Ömer mahlası açıkça görünür.

Atıf kanıtını aç ↗

Kaynak ergun1936-n162-2467F777F41C; Ergun 1936 No.162, PDF 181-182; 5 birim/10 dize. Tarama yeniden dağıtılmadı; belirsiz yüzeyler ikinci tanık olmadan tekleştirilmedi.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirMâil Oldum Gözler İle Kaşına Dilberlerin
Mâil oldum gözler ile kaşına dilberlerin
Âşık Ömer · Şiir

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

Mahabbet

Muhabbet, sevgi.

bîvefâ

Vefasız.

halâs idemedi

Kurtulamadı.

türâba

Toprağa.

fânî

Geçici, ölümlü.

püfe

Bir üfleyişe.

memlû

Doludur.

mezâkı

Tadı, zevki.