Ol ġonçeden ki herkese būy-ı rıżā ḳoḳar
Koku redifi sevgilinin gülüşünden sabah rüzgârına, meyhaneden riyanın açığa çıkışına ve dünyanın faniliğine ilerler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ol ġonçeden ki herkese ḳoḳar
Ehl-i viṣāle ḫandesi hep merḥabā ḳoḳar
1O goncanın kokusundan herkese hoşnutluk yayılır.
2Kavuşanlara gülüşü hep ‘merhaba’ kokar.
- 2
Ruḫsārı üzre itse güzer renk alur hevā
Uġrarsa perçem üstüne bād-ı ṣabā ḳoḳar
1Hava yanağının üzerinden geçse ondan renk alır.
2Sabah rüzgârı perçemine uğrarsa güzel koku yayar.
Hava sevgilinin yanağından geçerken renk, sabah rüzgârı perçemine uğrarken koku alır. Yüz ve saç tabiatı etkileyen iki ayrı kaynak olur; renk ile koku aynı hareket yönünde karıştırılmaz.
- 3
Aġyār uzatmasun elini zülf-i dilbere
Ġavġa misāl-i ü Ḫıṭā ḳoḳar
1Rakipler sevgilinin zülfüne el uzatmasın.
2Kavga, Çin ve Hıtâ misk kesesi gibi kokar.
Rakiplerin zülfe el uzatması yasaklanır; doğacak kavga Çin ve Hıtâ misk kesesi gibi kokar. Güzel koku huzur değil gerilim haberi olur ve saç üzerindeki rekabeti duyulur kılar.
- 4
İtsem bu vaḳt tevbede meyḫāneye güzer
Cān u dile kebāb ü şarāb āşinā ḳoḳar
1Tövbeliyken bu vakit meyhaneden geçsem,
2can ile gönle kebap ve şarap tanıdık kokar.
Konuşan tövbeliyken meyhanenin yanından geçse bile kebap ile şarabın kokusu cana ve gönle tanıdık gelir. Bedensel hafıza, verilmiş kararın karşısına geçmiş alışkanlığı çıkarır.
- 5
Olmaz -ı ḥüsn-i ḳabūle resīde hic
Şol bir ‘amel ki ẕerrece būy-ı riyā ḳoḳar
1Kabul güzelliğinin duyusuna asla erişemez
2içinde zerre kadar riya kokusu bulunan iş.
İçinde en küçük riya kokusu bulunan iş kabul güzelliğinin duyusuna erişemez. Koku artık nesnenin hoşluğunu değil, davranışta gizlenemeyen ahlaki kusuru açığa çıkaran ölçüdür.
- 6
Olmaz nühufte ẓāhir olur
Mey-nūş setr iderse ḳoḳar
1Kötü yaradılış gizlenmez, açığa çıkar.
2Şarap içen saklasa da gönül açan şarap kokar.
Kötü yaradılışın saklanamayacağı, şarap içenin üzerini örtse bile şarabın kokacağı örneğiyle anlatılır. Dış görünüş gizlenebilir; fakat alışkanlık ve karakter kendi belirtisini dışarı verir.
- 7
Fāżıl cihāna ‘ibret ile eyledim naẓar
Her ẕerresi dimāġıma bilmem ḳoḳar
1Fâzıl, dünyaya ibret gözüyle baktım.
2Her zerresi zihnime nedense yok oluş kokar.
Mahlasta dünyaya ibret gözüyle bakan Fâzıl her zerrede yok oluş kokusu sezer. Gazel hoş kokulu açılıştan faniliğin kokusuna ilerler; aynı duyu zevkten sona geçişi taşır.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.093eb627-58cb-4491-b014-6db560254022:gazel-39-pdf879-880. Ana açık kritik edisyon G39'yi basılı s.863–864/PDF 879–880'de 14 dize, basılı tarama ve sonraki numaralı gazel sınırıyla verir. Kaynak kalıbın adını vermez. Sayfa altı aparat gövdeye katılmadı ve ana edisyon okuması korundu. CC BY 4.0 bağlantısı resmî AVESIS profilinde exact dosya ekine komşudur; PDF içinde gömülü lisans bildirimi yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Düşdük zemîne rûzne-i i'tibârdanEnderunlu Fâzıl · Gazel→
Goncanın kokusu çevresine hoşnutluk yayar; sevgilinin kavuşanlara gülüşü de ‘merhaba’ kokusu taşır. Koku, bedensel duyudan kabul ve yakınlık bildiren toplumsal işarete genişler.