Berâ-yı Şa‘bân Dede

Gülşenî dergâhının zikir ehline öncülük eden Şa‘bân Dede'nin ölümü, mezar ve cennet imgeleriyle 1134 tarihine bağlanır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Pįşvā-yı źākirān-ı ħāniķāh-ı Gülşenį

   Terk-i dünyā ile vāśıl oldı Ǿizz-i sermede

   1Gülşenî dergâhındaki zikir ehlinin önderi,

   2dünyayı terk ederek sonsuz şerefe ulaştı.

   Açılış, Şa‘bân Dede'yi Gülşenî dergâhındaki zikir ehlinin öncüsü olarak tanıtır. Dünyayı terk etmesi, yalnız bir vazgeçiş değil, ölümle ‘sonsuz izzet’e varan tasavvufî yolculuğun son adımıdır.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Pāy-gāh-ı Ǿāşıķ-ı Mevlāya kıldı rūy-māl

   Çekti başı ħırķa-i ħāk-i siyāh-ı merķade

   1Mevlâ âşığının eşiğine yüz sürdü;

   2mezarın kara toprak hırkasını başına çekti.

   Mevlâ âşığının eşiğine yüz sürmek dervişçe alçalışı gösterir. Ardından mezarın kara toprağı bir hırkaya dönüşür; beden, tarikat giysisi gibi toprağı başına çeker.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Gūş idüp fevtin Nažįrā-yı duǾā-gūyı didi

   Eyleye firdevsi yā Rab cilve-geh ŞaǾbān Dede

   1Ölümünü işiten duacı Nazîr şöyle dedi:

   2Ey Tanrı, Firdevs'i Şa‘bân Dede'ye görünme yeri eyle.

   Son beyit haberi işiten Nazîr'i şiirin içine duacı olarak yerleştirir. Ölümün karşısına Firdevs duası konur; ‘cilve-gâh’, cenneti Şa‘bân Dede için ilahî görünüşün mekânı yapar.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle