Promete
Fikret'in gelecek kuşağa yazdığı en açık çağrı. Tanrılardan ateşi çalan Prometheus, memleketi aydınlatacak “meçhul elektrikçi”ye dönüşür. Şiir bir isyanla açılıp bir feragatle biter: adını kimse bilmesin.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Kalbinde her dakîka şu ulvî tahassürün
-ı âteşini duy, dâimâ düşün:
1Kalbinde her dakika şu yüce özlemin
2ateşten gagasını duy ve daima düşün:
- 2
Onlar niçin semâda, niçin ben çukurdayım?
Gülsün neden cihan bana, ben yalnız ağlayım? ...
1Onlar niçin gökte, ben niçin çukurdayım?
2Dünya neden bana gülsün, ben niçin tek başıma ağlayayım?
İki soru, iki eşitsizlik: biri mekâna dair (gök ve çukur), öteki duyguya (gülmek ve ağlamak). Beytin siyasî çekirdeği burada — sorulan şey kaderin adaleti değil, düzenin adaleti. Prometheus'un ateşi çalması da bir haksızlığa verilmiş cevaptı; Fikret mitolojiyi bu yüzden seçiyor.
- 3
Yükselmek âsmâna ve gülmek ne tatlı şey!
Bir gün şu hastalıklı vatan canlanırsa... Ey
1Göğe yükselmek ve gülmek ne tatlı şey!
2Bir gün şu hastalıklı vatan canlanırsa... Ey
Cümle beytin ortasında kesiliyor ve “Ey” ile bir sonrakine sarkıyor. Fikret'in en bilinen tekniği: dize sonu ile cümle sonu bilinçli olarak ayrı düşürülüyor, böylece nazım düzyazının soluğunu kazanıyor.
- 4
-ı ü nûr olan milletin
Meçhul elektrikçisi, aktâr-ı fikretin
1Bereket ve ışığa susamış gelecek milletin
2meçhul elektrikçisi, düşünce diyarlarının
Prometheus'a çağdaş bir ad veriliyor: elektrikçi. Ateşi çalan mitolojik kahramanın yerini, ışığı üreten teknik adam alıyor. “Meçhul” sıfatı kahramanı baştan isimsiz kılıyor.
- 5
Yüklen, getir -ne varsa- biraz ,
Bir parça rûhu, benliği, idrâki besleyen
1ne varsa yüklen getir; miskinliği yıkan,
2ruhu, benliği, idraki besleyen
İstenen şey mal değil: uyuşukluğu kıracak bir şey. Üç kavram art arda sıralanıyor — ruh, benlik, idrak — ve üçü de beslenmeye muhtaç sayılıyor.
- 6
Esmar-ı bünye-hîzini; boş durmasın elin.
Gör dâimâ önünde -i evvelin
1yapı kurucu meyvelerini; elin boş durmasın.
2Daima önünde eski efsanelerin
‘Boş durmasın elin’ çağrısı, genç muhatabın etkin biçimde çalışmasını ve ruhu, benliği, idraki beslemesini ister. Şiirin hitabı metin içinde tutulur; öğretmenlik biyografisi bu buyruğun kanıtlanmış nedeni gibi sunulmaz.
- 7
Gökten dehâ-yı nârı çalan kahramânını...
Varsın bulunmasın bilecek nâm-ü şanını.
1gökten ateş dehasını çalan kahramanını gör...
2Varsın adını sanını bilecek kimse bulunmasın.
Son dize geleceğin adı bilinmeyen elektrikçisine şöhret beklememesini söyler. Önündeki Prometheus örneği ateşi çalan kahramandır; şiir onun unutulduğunu iddia etmez, çağdaş muhatabın adsız çalışmayı göze almasını ister.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 142011 numaralı sürüm esas alındı; imlâsına dokunulmadı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Bana kimsin diye sorma meleğimTevfik Fikret · Manzume→
Şiir bir emirle açılıyor ve özlemi bir kuşa benzetiyor. “Minkâr” — gaga — Prometheus'un ciğerini didikleyen kartalı çağırıyor; ama burada acı veren şey ceza değil, özlemin kendisi.