Ruhsâr-ı Ziyâ-bahşuñ Âyineye Beñzetdüm (Matla/Müfred 90)

Sevgilinin ışık saçan yüzünü aynaya benzeten müfred, ikinci dizede ‘ayı neye’ ses oyunuyla bu benzetmenin yetersizliğini fark eder.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ruħsār-ı żiyā-baħşuñ āyineye beñzetdüm

   Bildüm ki ħaŧā itdüm ayı neye beñzetdüm

   1Işık saçan yüzünü aynaya benzettim;

   2anladım ki hata ettim: ayı neye benzetmişim?

   İlk dize parlaklığı yansıtan ayna ile sevgilinin yüzünü eşler. İkinci dize karşılaştırmayı geri alırken ses üzerinden yeni anlam açar: ‘âyineye’ sözü ‘ayı neye’ diye bölünür. Sevgilinin ay yüzünü sıradan bir nesneye benzetmek, kendi yanlışını ele veren nükte olur.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle