Senin mecburunum hâlâ inanmaz mısın ey şûh
Beş beyit, beş soru ve hepsinin sonunda aynı seslenme: “ey şûh”. Gazel bir yakarış değil, bir sorgu; soran kişi cevabı da biliyor gibi.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Senin mecburunum hâlâ inanmaz mısın ey
Benim yandığım nâra 'aceb yazmaz mısın ey
1Sana mecburum, hâlâ inanmaz mısın ey şuh?
2Yandığım ateşi acaba yazmaz mısın ey şuh?
- 2
Dün gece ile tutup aldanmışsın
Kuluna gelince aceb aldanmaz mısın ey
1Dün gece ellerle el ele tutuşup aldanmışsın;
2sıra kuluna gelince acaba aldanmaz mısın ey şuh?
Kıskançlık açıkça söyleniyor ve zamanı da veriliyor: dün gece. Beytin inceliği “aldanmak” kelimesinin iki kullanımında — biri suçlama, öteki davet.
- 3
Gidip gülzara da'im sen edersin zevk 'alemle
Gelip hatıra ismim bir gün anmaz mısın ey
1Sen hep gül bahçesine gidip âlemle zevk edersin;
2bir gün aklına gelip adımı anmaz mısın ey şuh?
İki hayat yan yana konuyor: biri gül bahçesinde ve kalabalıkta, öteki bir köşede beklemekte. İstenen şey büyük değil — buluşma da vaat de değil, yalnızca adın anılması. Talebin bu kadar küçültülmesi sitemin dozunu artırıyor: bu kadarı bile yapılmamışsa, söylenecek başka bir şey kalmıyor.
- 4
cânına yetmiş câna yine bilmem aceb
Çekerek cefasını usanmaz mısın ey
1Eziyet canına yetmiş, yine de bilmem;
2cefasını çeke çeke usanmaz mısın ey şuh?
Sorunun yönü değişiyor: artık şair kendi derdini değil, karşısındakinin yorulmadığını soruyor. Sitem, karşı tarafa duyulan bir tür merakla karışıyor.
- 5
Dün gece Tevhîde-zârın rahm edip hâline sen
Verdiğin ikrârdan 'aceb dönmez misin ey
1Dün gece inleyen Tevhîde'nin hâline acıyıp
2verdiğin sözden acaba dönmez misin ey şuh?
Mahlas beyti bir söze dayanıyor: verilmiş bir ikrar var. Gazel boyunca sorulan sorular burada tek bir talebe indiriyor kendini — sözünde dur. “Tevhîde-zâr”, şairin kendine verdiği ad: inleyen Tevhîde.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 142044 numaralı sürüm esas alındı; imlâsına dokunulmadı. Kaynakta bazı dizelerin hece sayısı kalıptan taşıyor, metne müdahale edilmedi.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Redif “ey şûh” her beytin sonunda tekrarlanarak muhatabı sabit tutuyor. İlk beyit inanılmamaktan şikâyet ediyor — aşkın kanıtlanamaz oluşu, gazelin ana derdi.