Hasret şiirleri

Hasret ayrılıktan farklıdır. Ayrılık olmuş bitmiş bir olaydır; hasret ise sürer. Bu yüzden hasret şiirleri çoğu kez şimdiki zamanda yazılır ve bir eylem değil, bir bekleyiş anlatır.

Bekleyişin en yaygın sahnesi penceredir: Ömer Seyfettin'in “ellerim cebimde” duran adamı, hiçbir şey yapmadığını ve yapmayacağını baştan söyler. Zaman burada ilerlemez, tekrarlanır — aynı akşam dört kez batar.

Halk şiirinde hasret mekâna bağlanır. Gurbetteki için özlenen şey bir kişi kadar bir yerdir; yayla, dağ ve memleket adları hasretin adresi olur.

Bu sayfadaki şiirler bekleyişin nasıl bir zaman deneyimine dönüştüğünü gösteriyor.