Yazanlar peykerim destimde bir peymâne yazmışlar
Her beyti “yazmışlar” redifiyle biten gazel. Şairin resmini elinde kadehle çizmelerinden başlayıp, kendisini deli yazan bir dünyanın hükmüne kadar gider.
- 1
Yazanlar peykerim destimde bir peymâne yazmışlar
Görüp mest-i mey-i aşk olduğum mestâne yazmışlar
Günümüz Türkçesi +
1Resmimi çizenler elime bir kadeh koymuşlar;
2aşk şarabıyla sarhoş olduğumu görüp beni sarhoş yazmışlar.
- 2
Bana teklîf-i zühd etmezdi idrâk olsa zâhidde
Yazıklar kim anı âkil beni dîvâne yazmışlar
Günümüz Türkçesi +
1Zahitte akıl olsaydı bana perhiz önermezdi;
2yazık ki onu akıllı, beni deli yazmışlar.
Beyit yorumu +
Hüküm tersine dönüyor: akıllı sayılan zahit anlayışsız, deli sayılan şair kavrayışlı. “Yazıklar kim” ifadesi bir isyan değil, kırgın bir şaşkınlık — kayıt yanlış tutulmuş.
- 3
Değildir gözlerinde sâye-i müjgânı uşşâkın
Hatın resmin beyâz-ı dîde-i giryâne yazmışlar
Günümüz Türkçesi +
1Âşıkların gözlerindeki, kirpiklerinin gölgesi değil;
2senin yüz çizginin resmini ağlayan gözün akına yazmışlar.
Beyit yorumu +
Gözyaşından ıslanmış göz bir kâğıda benzetiliyor ve sevgilinin yüzü oraya yazılmış. Âşığın bakışı artık kendi değil: gözü başkasının yazısını taşıyan bir yüzey.
- 4
Benim âşık ki rüsvâlıkla tutdu şöhretim şehri
Yazanlar kıssa-i Mecnûnu hep yâbâne yazmışlar
Günümüz Türkçesi +
1Ben öyle bir âşığım ki şöhretim rezillikle şehri tuttu;
2Mecnûn'un hikâyesini yazanlar hep boşa yazmışlar.
Beyit yorumu +
Nef'î'nin karakteristik kendine güveni: Mecnûn'u geçtiğini söylüyor. Ama iddiayı rezillikle kuruyor, marifetle değil — aşkta ölçü başarı değil, ne kadar batabildiğin.
- 5
Nice zâhirdir ey Nef'î sözünden dildeki sûzun
Yazınca nüsha-i şi'rin kalemler yâne yazmışlar
Günümüz Türkçesi +
1Ey Nef'î, gönlündeki yangın sözünden ne kadar belli:
2şiirinin nüshasını yazarken kalemler neredeyse yanmışlar.
Beyit yorumu +
Mahlas beytinde redif son bir kez anlam değiştiriyor: “yâne yazmışlar” hem “yanmak üzere geldiler” hem “yana yazdılar”. Şairin sözü kendisini yazan kalemi tutuşturuyor — Nef'î'nin şiir hakkındaki bütün iddiası bu tek imgede.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 145269 numaralı sürüm esas alındı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Beyit yorumu +
Gazel bir portre tasviriyle açılıyor: şairi çizen kişi eline kadeh vermiş. Redif “yazmışlar” ilk beyitte kimin yazdığını söylemiyor — ressam mı, kâtip mi, kader mi belirsiz. Bu belirsizlik bütün gazelin gerilimi.