Lâ-büd Ricâl-i Zâlim-i Hunhâr-ı Hor Olur

Zalim ve kana susamış kişilerin horluğunu yiğidin kederli yüzüyle karşılaştırıp gençliğe gösterişten kaçınma öğüdünü taze fidan ile meyve ilişkisine bağlayan iki beyitlik şiir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Lâ-büd ricâl-i zâlim-i hunhâr-ı hor olur

   Elbette merd-i merdümün izâr-ı zâr olur

   1Zalim ve kana susamış adamlar kaçınılmaz biçimde hor olur.

   2Yiğit kişinin yüzü ise elbette kederli olur.

   İlk beyit dış gücü ahlaki üstünlük saymaz: zalim ve kan dökücü kişiler sonunda hor olurken yiğit kişinin yüzü çektiği sıkıntının izini taşır. “Hunhâr / hor” ses yakınlığı, zulmün itibarsızlıkla sonuçlanmasını keskinleştirir.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Düşme bu tâzelikde hayâl-i nümâyişe

   Tâze nihâl-i nev-rese her bâr yâr olur

   1Bu tazelik çağında gösteriş düşüncesine kapılma.

   2Yeni yetişen taze fidan her zaman yâr olur.

   Söz gençliğe çevrilir ve gösteriş hayaline kapılmama öğüdü verilir. “Tâze” tekrarı hem yaş çağını hem yeni yetişen fidanı anlatır; ‘her bâr’ ise ‘her defa’ diye de ‘her yük/meyve’ diye de okunabildiği için dizenin sonu kapalı bırakılır.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle